{"id":13494,"date":"2020-11-13T21:28:46","date_gmt":"2020-11-13T20:28:46","guid":{"rendered":"http:\/\/www.unionbelge.be\/?p=13494"},"modified":"2020-11-15T21:49:01","modified_gmt":"2020-11-15T20:49:01","slug":"il-y-a-230-et-231-ans-la-revolution-brabanconne-230-en-231-jaar-geleden-de-brabantse-omwenteling","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/beta.unionbelge.be\/?p=13494","title":{"rendered":"IL Y A 230 ET 231 ANS: LA REVOLUTION BRABANCONNE – 230 EN 231 JAAR GELEDEN: DE BRABANTSE OMWENTELING"},"content":{"rendered":"\n

Afbeelding – Image : \u2018Vuurgevecht tussen de Brabantse vrijwilligers en de Oostenrijkse troepen op de Graanmarkt te Brussel\u2019, Lebbeke, priv\u00e9-verzameling J. Dauwe; op de voorpagina van het boek van de tentoonstelling “200ste verjaardag van de Verenigde Nederlandse Staten 1790” in het Algemeen Rijksarchief te Brussel (en Rijksarchief in de Provinci\u00ebn), 1990 <\/em><\/p>\n\n\n\n

\u2018Combat de feu entre les volontaires braban\u00e7ons et les troupes autrichiennes sur le March\u00e9 aux Grains \u00e0 Bruxelles\u2019, Lebbeke, collection priv\u00e9e J. Dauwe; sur la<\/em> premi\u00e8re page du livre de l’exposition “200e anniversaire de la \u00c9tats-Unis n\u00e9erlandais 1790” aux Archives G\u00e9n\u00e9rales du Royaume \u00e0 Bruxelles (et les Archives de l’Etat dans les Provinces), 1990<\/em><\/p>\n\n\n\n

POUR LA PREMIERE FOIS, LA BELGIQUE A ETE (BRIEVEMENT) INDEPENDANTE<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Dans ce texte, le B.U.B. d\u00e9crit la premi\u00e8re r\u00e9volution belge de 1789 \u00e0 1790, qui a conduit \u00e0 une conf\u00e9d\u00e9ration r\u00e9publicaine \u00e9ph\u00e9m\u00e8re appel\u00e9e les \u00c9tats Belgiques Unis ou les \u00c9tats N\u00e9erlandais Unis. C’\u00e9tait la premi\u00e8re fois depuis sa cr\u00e9ation au XVe si\u00e8cle que la nation belge devenait ind\u00e9pendante.<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Le trait\u00e9 d’Utrecht de 1713 a plac\u00e9 les Pays-Bas m\u00e9ridionaux (\u00e0 l’exception de Li\u00e8ge) sous la domination autrichienne. Pour la premi\u00e8re fois, le mot \u00abBelgique\u00bb a \u00e9t\u00e9 utilis\u00e9 sporadiquement dans les \u00e9crits pour d\u00e9signer uniquement le sud des Pays-Bas. Il s’appelait alors “Belgium Austrianacum” (auparavant on parlait de Belgica Regia).<\/p>\n\n\n\n

Pendant la guerre de succession autrichienne, les Fran\u00e7ais, dirig\u00e9s par Louis XV, ont conquis \u00e0 nouveau les Pays-Bas m\u00e9ridionaux apr\u00e8s la bataille de Fontenoy en 1745. En 1748, cependant, les Fran\u00e7ais ont rendu les r\u00e9gions conquises apr\u00e8s la conclusion du trait\u00e9 d’Aix-la-Chapelle.<\/p>\n\n\n\n

Cela a finalement \u00e9t\u00e9 suivi d’une p\u00e9riode de calme qui a conduit \u00e0 une relance de l’\u00e9conomie belge aux Pays-Bas autrichiens. Le port d’Ostende, entre autres, s’est bien port\u00e9 au niveau du transport maritime vers le champ de bataille de la guerre d’ind\u00e9pendance am\u00e9ricaine qui a commenc\u00e9 en 1776 et s\u2019est termin\u00e9e en 1783. Les premi\u00e8res usines voyaient \u00e9galement le jour: tisserands, sucreries, usines de cuivre et de m\u00e9tal, mines de charbon du Hainaut, etc. A la fin du 18i\u00e8me si\u00e8cle, les Pays-Bas m\u00e9ridionaux poss\u00e9daient aussi le r\u00e9seau routier endurci le plus dense du monde\u00a0: 2.482 kms de routes en pierres dont 46% en Flandre et 21% \u00a0dans le Brabant. La population belge a \u00e9galement augment\u00e9 rapidement.<\/p>\n\n\n\n

En 1780, l’imp\u00e9ratrice Marie-Th\u00e9r\u00e8se des Habsbourg mourut et l’empereur Joseph II acc\u00e9da au pouvoir. Ce \u00abdespote \u00e9clair\u00e9\u00bb, inspir\u00e9 par les id\u00e9es des Lumi\u00e8res, voulait moderniser son empire, ce qui provoquerait une r\u00e9volution dans le sud des Pays-Bas. Il a plac\u00e9 les protestants sur un pied d’\u00e9galit\u00e9 avec les catholiques et plusieurs monast\u00e8res ont d\u00fb fermer leurs portes. La politique religieuse de l’empereur Joseph II \u00e9tait donc \u00e0 la fois tol\u00e9rante et anti-eccl\u00e9siastique. Il voulait \u00e9galement soumettre l’\u00c9glise \u00e0 l’autorit\u00e9 de l’\u00c9tat.<\/p>\n\n\n\n

\u00c0 partir de 1786, cependant, les r\u00e9formes imp\u00e9riales se radicalisaient. Le soi-disant \u00ab\u00e9dit \u00e9ternel\u00bb de 1786, qui a lib\u00e9ralis\u00e9 le commerce des c\u00e9r\u00e9ales, y compris pour l’exportation, est venu \u00e0 un moment o\u00f9 il y avait une p\u00e9nurie de c\u00e9r\u00e9ales au niveau national. La lib\u00e9ration des exportations n\u2019a fait qu\u2019accentuer le probl\u00e8me. En 1787, les importantes provinces du Brabant et du Hainaut refusaient de soutenir les r\u00e9formes. Un conflit arm\u00e9 approchait. La situation \u00e9conomique d\u00e9favorable, principalement due \u00e0 une mauvaise r\u00e9colte et \u00e0 la hausse des prix des denr\u00e9es alimentaires, a \u00e9galement jou\u00e9 un r\u00f4le important en arri\u00e8re-plan.<\/p>\n\n\n\n

Positif \u00e9tait le fait que l’empereur Joseph II ait voulu introduire neuf \u00abKreitsen\u00bb (plus tard les provinces de la Belgique) en 1787 afin de parvenir \u00e0 l’uniformisation (\u00abGleichschaltung\u00bb) dans ce qu’il appelait un \u00abm\u00e9lange monstrueux\u00bb et qu’il ait voulu simplifier le syst\u00e8me judiciaire pour remplacer le labyrinthe des tribunaux urbains, provinciaux, eccl\u00e9siastiques, nobles et f\u00e9odaux par un syst\u00e8me hi\u00e9rarchique de 64 tribunaux de premi\u00e8re instance, deux cours d’appel (Bruxelles et Luxembourg) et une sorte de Cour de cassation, le Conseil souverain de la justice. Cependant, ces r\u00e9formes ont \u00e9chou\u00e9 et ont \u00e9t\u00e9 abolies quelques mois plus tard en partie par l’empereur lui-m\u00eame et en partie par les r\u00e9volutionnaires.<\/p>\n\n\n\n

Les r\u00e9formes de 1787 provoquaient des troubles parmi la population, voire m\u00eame la \u00abpetite r\u00e9volution braban\u00e7onne\u00bb de 1787. La cocarde tricolore fut d\u00e9j\u00e0 utilis\u00e9e. L’empereur r\u00e9ussit n\u00e9anmoins \u00e0 maintenir son pouvoir. L’ann\u00e9e 1788 fut relativement calme.<\/p>\n\n\n\n

En 1789, ann\u00e9e de la R\u00e9volution fran\u00e7aise et ann\u00e9e de l’entr\u00e9e en vigueur de la constitution f\u00e9d\u00e9rale des \u00c9tats-Unis d’Am\u00e9rique, la Belgique connaissait sa premi\u00e8re r\u00e9volution: la R\u00e9volution braban\u00e7onne. Cela a conduit \u00e0 l’ind\u00e9pendance \u00e9ph\u00e9m\u00e8re des Pays-Bas m\u00e9ridionaux. La nouvelle nation s’appelait les \u00ab\u00c9tats belgiques unis\u00bb, parfois appel\u00e9s \u00ab\u00c9tats n\u00e9erlandais unis\u00bb. Il s’agissait d’une conf\u00e9d\u00e9ration r\u00e9publicaine des provinces belges, comprenant le Brabant, le Hainaut, la Flandre, la Flandre occidentale, Tournai, Malines, la Gueldre, Namur et le Limbourg. La Principaut\u00e9 de Li\u00e8ge n\u2019en faisait pas partie et le Luxembourg restait aux mains des Autrichiens. \u00a0<\/p>\n\n\n\n

A l’\u00e9t\u00e9 1789, le peuple li\u00e9geois se r\u00e9voltait \u00e9galement contre son prince-\u00e9v\u00eaque, qu’il parvint \u00e0 expulser, apr\u00e8s quoi le peuple d\u00e9clarait la r\u00e9publique. En avril 1790 et en janvier 1791, les arm\u00e9es prussienne et autrichienne mettaient fin \u00e0 la r\u00e9volte. La principaut\u00e9 a \u00e9t\u00e9 restaur\u00e9e.<\/p>\n\n\n\n

Au d\u00e9part, les rebelles braban\u00e7ons se sont bien organis\u00e9s, mais ont d\u00fb faire face \u00e0 des divisions. D’une part, il y avait l’avocat conservateur et catholique braban\u00e7on Hendrik van der Noot qui voulait maintenir l’ancien r\u00e9gime. Il avait fui \u00e0 Breda et y a rassembl\u00e9 les statistes. Il \u00e9tait soutenu par le chanoine Van Eupen. L’autre groupe \u00e9tait dirig\u00e9 par l’avocat progressiste Jean-Fran\u00e7ois Vonck qui voulait fonder une r\u00e9publique \u00e0 l’exemple fran\u00e7ais.<\/p>\n\n\n\n

Au d\u00e9but, ces deux groupes antagonistes pouvaient encore bien travailler ensemble contre l’ennemi autrichien commun. Ensemble, ils formaient une arm\u00e9e de 3.000 hommes, qu’ils pla\u00e7aient sous le commandement de Jean-Andr\u00e9 Vander Mersch, ancien colonel de l’arm\u00e9e fran\u00e7aise. Il peut \u00e0 juste titre \u00eatre qualifi\u00e9 de premier commandant ind\u00e9pendant d\u2019une arm\u00e9e belge. Avec son arm\u00e9e, Vander Mersch est entr\u00e9 dans la Campine belge via les Provinces-Unies o\u00f9 il a captur\u00e9 Hoogstraten et a fait publier le manifeste du peuple braban\u00e7on qui \u00e9tait la premi\u00e8re d\u00e9claration d’ind\u00e9pendance de la Belgique !<\/p>\n\n\n\n

Le 27 octobre 1789, les insurg\u00e9s battaient les Autrichiens dans les rues de Turnhout, apr\u00e8s quoi Bruxelles se r\u00e9voltait \u00e9galement. Par la suite, les r\u00e9volutionnaires ont conquis le reste des Pays-Bas m\u00e9ridionaux.<\/p>\n\n\n\n

Le 18 d\u00e9cembre 1789, Van der Noot fit une entr\u00e9e solennelle \u00e0 Bruxelles. Les \u00c9tats g\u00e9n\u00e9raux \u00e9taient \u00e0 nouveau convoqu\u00e9s apr\u00e8s une longue interruption.<\/p>\n\n\n\n

Le 11 janvier 1790, les \u00c9tats g\u00e9n\u00e9raux ont proclam\u00e9 solennellement les \u00c9tats Belgiques ou N\u00e9erlandais unis. Un trait\u00e9 conf\u00e9d\u00e9ral a \u00e9t\u00e9 sign\u00e9 entre lesdites provinces, cr\u00e9ant une conf\u00e9d\u00e9ration r\u00e9publicaine d’\u00c9tats \u00e0 l’exemple am\u00e9ricain. Le pouvoir de la conf\u00e9d\u00e9ration reposait principalement sur le Congr\u00e8s et se limitait \u00e0 l’arm\u00e9e, aux relations ext\u00e9rieures et aux finances.<\/p>\n\n\n\n

Cependant, rapidement, les Statistes et les Vonckistes commen\u00e7aient \u00e0 s\u2019affronter. Vonck et Van der Meersch ont \u00e9t\u00e9 faits prisonniers et expuls\u00e9s du pays. Vonck s’est enfui \u00e0 Lille. L’empereur Joseph II mourut le 20 f\u00e9vrier 1790 et fut remplac\u00e9 par son fr\u00e8re L\u00e9opold. Il promettait l’abolition des d\u00e9crets de son pr\u00e9d\u00e9cesseur et l’amnistie pour les insurg\u00e9s. Dans le m\u00eame temps, il a r\u00e9ussi \u00e0 emp\u00eacher tout soutien \u00e9tranger \u00e0 la r\u00e9volution.<\/p>\n\n\n\n

En raison d’un manque d’argent et de soutien \u00e9tranger, les r\u00e9volutionnaires belges et leur Congr\u00e8s ont \u00e9t\u00e9 incapables de lever \u00e0 temps une arm\u00e9e suffisamment forte pour vaincre les troupes autrichiennes \u00e0 leur retour. Le 22 septembre 1790, l’arm\u00e9e belge fut vaincue \u00e0 Falmagne pr\u00e8s de Dinant. En d\u00e9cembre 1790, les Autrichiens s’emparaient \u00e9galement de Bruxelles et de Gand. La r\u00e9volution avait \u00e9chou\u00e9. Les Pays-Bas autrichiens furent restaur\u00e9s. Van der Noot et Van Eupen ont fui vers les Provinces-Unies.<\/p>\n\n\n\n

La signification de la r\u00e9volution braban\u00e7onne est double: elle prouvait l’existence de la nation belge, prenant le contr\u00f4le de son propre destin, et l’importance de ses Provinces. De plus, les trois couleurs officielles des Etats Belgiques Unies (noir-jaune-rouge) furent reprises \u00e0 la deuxi\u00e8me R\u00e9volution belge de 1830 ainsi que sa devise \u00ab\u00a0L\u2019union fait la force\u00a0\u00bb. \u00a0<\/strong><\/p>\n\n\n\n

VOOR DE EERSTE MAAL WERD BELGIE (KORTSTONDIG) ONAFHANKELIJK<\/strong><\/p>\n\n\n\n

In deze tekst beschrijft de B.U.B. de eerste Belgische revolutie van 1789-1790, die leidde tot de kortstondige republikeinse confederatie genaamd de Verenigde Staten van Belgi\u00eb of de Verenigde Nederlandse Staten. Het was de eerste keer sinds zijn ontstaan in de 15de eeuw dat de Belgische natie onafhankelijk werd.<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Door het Verdrag van Utrecht van 1713 kwamen de zuidelijke Nederlanden (behoudens Luik) onder Oostenrijks bestuur. Voor het eerst werd het woord \u2018Belgi\u00eb\u2019 sporadisch gebruikt in geschriften om hiermee alleen te verwijzen naar de Zuidelijke Nederlanden. Het werd toen \u2018Belgium Austriacum\u2019 genoemd (tevoren sprak men van Belgica Regia).<\/p>\n\n\n\n

Tijdens de Oostenrijkse successieoorlog veroverden de Fransen onder leiding van Lodewijk de XV de zuidelijke Nederlanden opnieuw na de slag van Fontenoy in 1745. In 1748 gaven de Fransen de veroverde gebieden echter terug na het sluiten van de Vrede van Aken.<\/p>\n\n\n\n

Daarna volgde eindelijk een periode van rust die in de Oostenrijkse Nederlanden zorgde voor een heropleving van de Belgische economie. Ondermeer de haven van Oostende deed tijdens de Amerikaanse Onafhankelijkheidsoorlog die in 1776 begon en in 1783 eindigde goede zaken in het overzees transport naar het strijdtoneel.  Ook ontstonden de eerste fabrieken: weverijen, suikerrafinaderijen, koper- en metaalfabrieken, steenkoolmijnen in Henegouwen enz.. Op het eind van de 18de eeuw bezaten de Zuidelijke Nederlanden ook het dichtste stenen verkeersnet ter wereld: 2.482 km steenwegen waarvan 46% in Vlaanderen en 21% in Brabant. Ook groeide de Belgische bevolking snel aan.<\/p>\n\n\n\n

In 1780 stierf de Habsburgse keizerin Maria-Theresa en kwam keizer Jozef II aan de macht. Deze \u201cverlichte despoot\u201d, die inspiratie vond in de idee\u00ebn van de Verlichting, wou zijn rijk moderniseren, wat in de Zuidelijke Nederlanden een revolutie zou veroorzaken. De protestanten werden door hem op gelijke voet met de katholieken geplaatst en verschillende kloosters moesten hun deuren sluiten. De godsdienstpolitiek van keizer Jozef II was dus tegelijkertijd tolerant en anti-kerkelijk. Ook wou hij de Kerk aan het staatsgezag onderwerpen.<\/p>\n\n\n\n

Vanaf 1786 werden de keizerlijke hervormingen echter ingrijpender. Het zogenaamd \u201cEeuwig Edict\u201d van 1786, waardoor de graanhandel volledig vrij werd, ook voor de export, kwam op een moment dat er een binnenlandse graanschaarste was. Deze werd door de vrijgemaakte export alleen maar verscherpt. In 1787 weigerden de belangrijke provincies Brabant en Henegouwen om de hervormingen te ondersteunen. Een gewapend conflict kwam dichterbij. De ongunstige economische conjunctuur, die hoofdzakelijk veroorzaakt werd door mislukte graanoogsten en stijgende prijzen van voedselmiddelen, speelden op de achtergrond ook een belangrijke rol.<\/p>\n\n\n\n

Een goed punt was dat keizer Jozef II in 1787 negen \u201cKreitsen\u201d (de latere provincies van Belgi\u00eb) wou invoeren om uniformisering (\u201cGleichschaltung\u201d) in wat hij een \u201cm\u00e9lange monstrueux\u201d noemde, te bewerkstelligen en dat hij het gerechtelijk apparaat wou vereenvoudigen door de wirwar van stedelijke, provinciale, kerkelijke, heerlijke en feodale rechtbanken te vervangen door een hi\u00ebrarchisch systeem van 64 rechtbanken van eerste aanleg, twee hoven van beroep (Brussel en Luxemburg) en een soort van Hof van Cassatie, de Soevereine Justitieraad. Deze hervormingen waren echter geen succes en werden enkele maanden later deels door de keizer zelf en deels door de revolutionairen afgeschaft.  <\/p>\n\n\n\n

De hervormingen van 1787 leidden tot onrust bij de bevolking en zelfs tot de \u201ckleine Brabantse Omwenteling\u201d van 1787. Daarbij werd reeds de driekleurige cocarde gebruikt. De keizer slaagde er nochtans in zijn macht te handhaven. Het jaar 1788 verliep betrekkelijk rustig.<\/p>\n\n\n\n

In 1789, het jaar van de Franse Revolutie en het jaar van het in werking treden van de federale grondwet van de Verenigde Staten van Amerika, kende Belgi\u00eb zijn eerste revolutie : de Brabantse Omwenteling. Deze leidde tot de kortstondige onafhankelijkheid van de Zuidelijke Nederlanden. De nieuwe natie heette de \u201cVerenigde Belgische Staten\u201d, soms ook de \u201cVerenigde Nederlandse Staten\u201d genoemd. Dit was een republikeinse confederatie van de Belgische provincies, bestaande uit Brabant, Henegouwen, Vlaanderen, West-Vlaanderen, Doornik, Mechelen, Gelderland, Namen en Limburg. Het Prinsbisdom Luik maakte er geen deel van uit en Luxemburg bleef in handen van de Oostenrijkers.  Maar ook de Luikenaars kwamen in de zomer van 1789 in opstand tegen hun prinsbisschop, die ze konden verdrijven waarna ze de republiek uitriepen. In april 1790 en in januari 1791 maakten respectievelijke de Pruisische en Oostenrijkse leger een einde aan de opstand. Het prinsbisdom werd hersteld.<\/p>\n\n\n\n

De Brabantse opstandelingen organiseerden zich aanvankelijk goed, maar hadden af te rekenen met verdeeldheid. Langs de ene kant was er de conservatieve, katholieke Brabantse advocaat Hendrik van der Noot die het ancien r\u00e9gime in stand wou houden. Hij was gevlucht naar Breda en leidde van daaruit de Statisten. Hij werd gesteund door de kanunnik Van Eupen. De andere groep werd geleid door de progressistische advocaat Jean-Fran\u00e7ois Vonck die naar Frans voorbeeld een republiek wou stichten.<\/p>\n\n\n\n

In het begin konden deze twee antagonistische groepen nog goed samenwerken tegen de gezamenlijke Oostenrijkse vijand.  Ze vormden samen een leger van 3.000 man dat ze onder leiding stelden van Jean-Andr\u00e9 Vander Mersch, een vroegere kolonel uit het Franse leger. Hij kan terecht de eerste onafhankelijke Belgische legercommandant worden genoemd. Met zijn leger trok Vander Mersch via de Verenigde Provinci\u00ebn de Belgische Kempen binnen waar hij Hoogstraten innam en het manifest van het Brabants Volk laat publiceren dat de eerste onafhankelijkheidsverklaring van Belgi\u00eb was !<\/p>\n\n\n\n

Op 27 oktober 1789 versloegen de opstandelingen de Oostenrijkers in de straten van Turnhout waarna ook Brussel in opstand kwam. Vervolgens veroverden de revolutionairen de rest van de Zuidelijke Nederlanden.<\/p>\n\n\n\n

Op 18 december 1789 maakte Van der Noot een plechtige intrede in Brussel. De Staten-Generaal werden sinds lang weer samengeroepen.<\/p>\n\n\n\n

Op 11 januari 1790 proclameerden die Staten-Generaal plechtig de Verenigde Belgische of ook wel Nederlandse Staten. Er werd een bondsverdrag getekend tussen de genoemde provincies waardoor een republikeinse statenbond werd geschapen naar Amerikaans voorbeeld. De macht van de confederatie lag hoofdzakelijk bij het Congres en was beperkt tot leger, buitenlandse betrekkingen en financi\u00ebn.<\/p>\n\n\n\n

Vrij snel kwam het echter tot een botsing tussen de Statisten en de Vonckisten. Vonck en Van der Meersch werden gevangengenomen en het land uitgezet. Vonck vluchtte naar Rijsel.  <\/p>\n\n\n\n

Keizer Jozef II stierf op 20 februari 1790 en werd door zijn broer Leopold opgevolgd. Deze beloofde de afschaffing van de decreten van zijn voorganger en amnestie voor de opstandelingen. Tegelijkertijd slaagde hij erin elke buitenlandse steun aan de revolutie  te verhinderen.<\/p>\n\n\n\n

Door een gebrek aan geld en buitenlandse steun konden de Belgische revolutionairen en hun Congres niet tijdig een sterk genoeg leger op de been brengen om de terugkerende Oostenrijkse troepen te verslaan. Op 22 september 1790 werd het Belgisch leger verslaan te Falmagne nabij Dinant. In december 1790 namen de Oostenrijkers ook Brussel en Gent in. De revolutie was mislukt. De Oostenrijkse Nederlanden werden hersteld. Van der Noot en Van Eupen vluchtten naar de Verenigde Provinci\u00ebn.<\/p>\n\n\n\n

Het belang van de Brabantse revolutie is tweeledig: ze bewees het bestaan van de Belgische natie, die haar lot zelf in handen neemt, en toonde het belang van de Provincies aan. Bovendien werden de drie offici\u00eble kleuren van de Verenigde Belgische Staten (zwart-geel-rood) na de tweede Belgische revolutie van 1830 overgenomen evenals hun spreuk \u201cEendracht maakt macht\u201d.<\/strong><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Dans ce texte, le B.U.B. d\u00e9crit la premi\u00e8re r\u00e9volution belge de 1789 \u00e0 1790, qui a conduit \u00e0 une conf\u00e9d\u00e9ration r\u00e9publicaine \u00e9ph\u00e9m\u00e8re appel\u00e9e les \u00c9tats Belgiques Unis ou les \u00c9tats N\u00e9erlandais Unis. C’\u00e9tait la premi\u00e8re fois depuis sa cr\u00e9ation au XVe si\u00e8cle que la nation belge devenait ind\u00e9pendante.<\/p>\n

In deze tekst beschrijft de B.U.B. de eerste Belgische revolutie van 1789-1790, die leidde tot de kortstondige republikeinse confederatie genaamd de Verenigde Staten van Belgi\u00eb of de Verenigde Nederlandse Staten. Het was de eerste keer sinds zijn ontstaan in de 15de eeuw dat de Belgische natie onafhankelijk werd.<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":13495,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"jetpack_post_was_ever_published":false,"_jetpack_newsletter_access":"","_jetpack_newsletter_tier_id":0,"jetpack_publicize_message":"","jetpack_is_tweetstorm":false,"jetpack_publicize_feature_enabled":true,"jetpack_social_post_already_shared":true,"jetpack_social_options":{"image_generator_settings":{"template":"highway","enabled":false}}},"categories":[1],"tags":[],"jetpack_publicize_connections":[],"jetpack_featured_media_url":"https:\/\/beta.unionbelge.be\/wp-content\/uploads\/2020\/11\/1.png","jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_shortlink":"https:\/\/wp.me\/p12tMU-3vE","jetpack_likes_enabled":false,"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/beta.unionbelge.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/13494"}],"collection":[{"href":"https:\/\/beta.unionbelge.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/beta.unionbelge.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/beta.unionbelge.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/beta.unionbelge.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=13494"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/beta.unionbelge.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/13494\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":13500,"href":"https:\/\/beta.unionbelge.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/13494\/revisions\/13500"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/beta.unionbelge.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/13495"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/beta.unionbelge.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=13494"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/beta.unionbelge.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=13494"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/beta.unionbelge.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=13494"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}