{"id":1731,"date":"2008-12-07T18:47:19","date_gmt":"2008-12-07T16:47:19","guid":{"rendered":"http:\/\/www.unionbelge.be\/?p=1731"},"modified":"2010-09-14T18:49:44","modified_gmt":"2010-09-14T16:49:44","slug":"1731","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/beta.unionbelge.be\/?p=1731","title":{"rendered":"BERT ANCIAUX"},"content":{"rendered":"

BERT ANCIAUX\u00a0: UN \u00ab\u00a0BON FLAMAND\u00a0\u00bb<\/strong><\/p>\n

<\/strong><\/p>\n

La semaine pass\u00e9e, on a eu droit \u00e0 une salve de petites nouvelles sur l\u2019\u00e9croulement du petit parti \u00ab\u00a0VlaamsProgressieven\u00a0\u00bb anciennement appel\u00e9 \u00ab\u00a0Spirit\u00a0\u00bb et en particulier sur son cr\u00e9ateur, le ministre flamand Bert Anciaux. Un petit survol de ce personnage-cl\u00e8 du mouvement flamand.<\/strong><\/p>\n

<\/strong><\/p>\n

Bert Anciaux est n\u00e9 le 11 septembre 1959 \u00e0 Merksem, Anvers. Il \u00e9tait le fils de Vic Anciaux, \u00e0 l\u2019\u00e9poque ministre de la Volksunie (1979-1985) et donc le plus important dirigeant du nationalisme flamand. Le fiston ne se d\u00e9barrasserait jamais de ce nationalisme. C\u2019est donc au sein de la Volksunie qu\u2019il a d\u00e9marr\u00e9 sa carri\u00e8re politique.<\/p>\n

Il \u00e9tait avocat au barreau de Bruxelles pendant 10 ans. En tant qu\u2019immigr\u00e9 \u00e0 Bruxelles, il a \u00e9t\u00e9 \u00e9lu pour la premi\u00e8re fois \u00e0 un mandat politique en 1987. Il est alors devenu conseiller communal \u00e0 Bruxelles. En 1991, il est devenu conseiller provincial du Brabant (encore unitaire). De 1992 \u00e0 1995, il \u00e9tait aussi \u00e9chevin \u00e0 Bruxelles. Il cumulait ces postes avec la pr\u00e9sidence de la Volksunie de 1992 \u00e0 1998 et\u00a0le poste de s\u00e9nateur de 1995 \u00e0 1999.<\/p>\n

A la fin des ann\u00e9es 1990, il a cr\u00e9\u00e9 le groupe de r\u00e9flexion \u00ab\u00a0ID21\u00a0\u00bb et a particip\u00e9 avec ce groupe et la VU aux \u00e9lections f\u00e9d\u00e9rales et europ\u00e9ennes de 1999 lors desquelles la combinaison obtenait le score tr\u00e8s honorable de 8% des voix. A cette occasion, Anciaux fut \u00e9lu membre au parlement europ\u00e9en.<\/p>\n

En 2001, la Volksunie a \u00e9clat\u00e9. Trois groupes voyaient le jour\u00a0: un groupe de \u00ab\u00a0gauche\u00a0\u00bb, un groupe \u00ab\u00a0mod\u00e9r\u00e9\u00a0\u00bb et un groupe de droite. Anciaux dirigeait le groupe de \u00ab\u00a0gauche\u00a0\u00bb, appel\u00e9 \u00ab\u00a0Spirit\u00a0\u00bb et le transformait en parti. Le groupe \u00ab\u00a0mod\u00e9r\u00e9\u00a0\u00bb a \u00e9t\u00e9 dissout et le groupe de droite devenait la \u00ab\u00a0Nouvelle Alliance flamande (N-VA)\u00a0\u00bb.<\/p>\n

<\/strong><\/p>\n

Anciaux acc\u00e9dait au poste de ministre de la culture au gouvernement flamand en 1999, mais d\u00e9missionnait en 2002. Apr\u00e8s les \u00e9lections f\u00e9d\u00e9rales de 2003, il devenait ministre f\u00e9d\u00e9ral des transports. Ce choix n\u2019\u00e9tait pas le bon car il s\u2019est embourb\u00e9 dans le mar\u00e9cage f\u00e9d\u00e9raliste autour des vols de nuit \u00e0 l\u2019a\u00e9roport de Zaventem et d\u00e9missionnait de son poste en 2004, apr\u00e8s quoi il devenait ministre de la culture et du sport au gouvernement flamand, ce qui, \u00e0 ce jour, para\u00eetrait sa fonction la plus efficace\u2026<\/p>\n

Entre-temps, Spirit, depuis 2007 appel\u00e9 \u00ab\u00a0VlaamsProgressieven\u00a0\u00bb, et les socialistes \u00ab\u00a0flamands\u00a0\u00bb de la SP.a, avaient form\u00e9 un cartel pour les \u00e9lections. Ce cartel a particip\u00e9 aux \u00e9lections de 2003, 2004, 2006 et 2007, mais a \u00e9clat\u00e9 en 2008 en raison de tensions internes. Anciaux est d\u00e9sormais ind\u00e9pendant, mais est convoit\u00e9 par le sommet de la SP.a. Il reste ministre de la culture et du sport.<\/p>\n

Tout comme son p\u00e8re, le fils a choisi la piste nationaliste. Tout comme son p\u00e8re, il peut \u00eatre consid\u00e9r\u00e9 comme un \u00ab\u00a0bon Flamand\u00a0\u00bb, qui n\u2019a pas peur de rompre les liens avec les Belges francophones, consid\u00e9r\u00e9s comme appartenant \u00e0 un autre \u00ab\u00a0peuple\u00a0\u00bb. Sa plus importante r\u00e9alisation pour la cause nationaliste \u00ab\u00a0flamande\u00a0\u00bb est sans doute l\u2019ach\u00e8vement de la scission des f\u00e9d\u00e9rations sportives belges, qu\u2019il a continu\u00e9e comme ministre du sport. A l\u2019aide de la promesse que les clubs recevraient plus d\u2019argent en cas de scission linguistique, il a r\u00e9ussi \u00e0 scinder ou \u00e0 garder scind\u00e9es quasiment toutes les f\u00e9d\u00e9rations sportives belges, qui ne l\u2019\u00e9taient pas encore, \u00e0 l\u2019exception du hockey. La plus grande victoire sur ce plan \u00e9tait sans doute la scission r\u00e9cente de l\u2019URBSFA, l\u2019union de football et la cr\u00e9ation d\u2019une ligue flamande de football en novembre 2008.<\/p>\n

A l\u2019instar de son p\u00e8re, co-responsable du f\u00e9d\u00e9ralisme linguistique, la plus grande catastrophe ayant atteint la Belgique depuis la deuxi\u00e8me guerre mondiale, nous pouvons dire que Bert Anciaux, malgr\u00e9 sa propension \u00e0 l’exercice du pouvoir, constitue l\u2019un des nationalistes flamands les plus efficaces. Encore plus efficace que le Vlaams Belang et l\u2019Yserwaeke combin\u00e9s. Cela m\u00e9rite de la consid\u00e9ration sinc\u00e8re de la part des raciologues et des autres adeptes de\u00a0l\u2019extr\u00eame droite.<\/strong><\/p>\n

<\/strong><\/p>\n

<\/strong><\/p>\n

<\/strong><\/p>\n

<\/strong><\/p>\n

<\/strong>BERT ANCIAUX\u00a0: EEN \u00ab\u00a0GOEDE VLAMING\u00a0\u00bb<\/strong><\/p>\n

<\/strong><\/p>\n

<\/strong><\/p>\n

De voorbije week hebben we recht gehad op een salvo van berichtjes over de ineenstorting van het partijtje \u201cVlaamsProgressieven\u201d of vroeger \u201cSpirit\u201d en meerbepaald over hun stichter, de Vlaamse minister Bert Anciaux. Een klein overzicht van de levensloop van deze sleutelfiguur van de Vlaamse beweging.<\/strong><\/p>\n

<\/strong><\/p>\n

Bert Anciaux werd op 11 september 1959 geboren in Merksem, Antwerpen. Hij was de zoon van Vic Anciaux, toenmalig voorzitter van de Volksunie (1979-1985) en dus de belangrijkste leider van het Vlaams-nationalisme. Dat nationalisme zou zoonlief nooit hebben afgeleerd. Hij begon zijn politieke loopbaan dan ook in de Volksunie.<\/p>\n

Hij was tien jaar advocaat aan de Brusselse balie. Als ingeweken Brusselaar werd hij voor het eerst tot een politiek mandaat verkozen in 1987. Hij werd toen gemeenteraadslid in Brussel. In 1991 werd hij provincieraadslid van (het toen nog unitaire) Brabant. Van 1992 tot 1995 was hij schepen in Brussel. Van 1992 tot 1998 was hij ook voorzitter van de Volksunie en van 1995 tot 1999 was hij eveneens senator.<\/p>\n

Eind jaren negentig stichtte hij de denktank \u201cID21\u201d en deed met deze groep en de VU mee aan de federale en Europese verkiezingen van 1999. De combinatie haalde toen de zeer eerbare score van 8% van de stemmen. Anciaux werd toen tot Europees parlementslid verkozen.<\/p>\n

In 2001 kwam het tot een splitsing in de Volksunie. Er ontstonden drie groepen: een eerder \u201clinkse\u201d, een \u201cgematigde\u201d en een rechtse. Anciaux leidde de \u201clinkse\u201d groep, genaamd \u201cSpirit\u201d en vormde die om tot een nieuwe partij. De \u201cgematigde\u201d groep loste zichzelf op en de rechtse werd de \u201cNieuw-Vlaamse Alliantie\u201d (N-VA).<\/p>\n

Anciaux werd minister van cultuur in de Vlaamse regering in 1999, maar nam in 2002 ontslag en werd na de federale verkiezingen van 2003 federaal minister van transport. Dit bleek een slechte keuze want hij geraakte verstrikt in het federalistische kluwen rond de nachtvluchten op de luchthaven van Zaventem en nam in 2004 opnieuw ontslag en werd minister van cultuur en sport in de Vlaamse regering. Dit zou totnogtoe zijn meest effici\u00ebnte postje blijken\u2026<\/p>\n

Ondertussen hadden Spirit, sinds 2007 \u201cVlaams-Progressieven\u201d genaamd, en de \u201cVlaamse\u201d socialisten van de SP.a een kartel gevormd voor de verkiezingen. Dit kartel hield stand voor de verkiezingen van 2003, 2004, 2006 en 2007, maar spatte in 2008 uiteen wegens interne strubbelingen. Anciaux is momenteel onafhankelijke, maar wordt door de SP.a-top begeerd. Hij behoudt tot nader order zijn post als minister van cultuur.<\/p>\n

Net zoals zijn vader koos Bert Anciaux dus voor het Vlaams-nationale pad. Net als zijn vader was hij een \u201cgoede Vlaming\u201d, die er niet voor terugdeinsde de banden met de Franstalige Belgen door te knippen, die hij als behorende tot een ander \u201cvolk\u201d beschouwt. Zijn belangrijkste verwezenlijking voor de Vlaams-nationale zaak is ongetwijfeld de voltooiing van de splitsing van de Belgische sportbonden, die hij als minister van sport verderzette. Met de belofte dat de clubs meer geld zouden krijgen als ze zich \u201cVlaams\u201d maakten, slaagde hij erin zowat alle nog niet gesplitste Belgische sportfederaties (op die van hockey na) volgens taal op te splitsen en\/of gesplitst te houden. De grootste overwinning op dat vlak was ongetwijfeld de recente splitsing van de Belgische voetbalbond en de creatie van een Vlaamse voetballiga in november 2008.<\/p>\n

Net zoals we dat kunnen zeggen van zijn vader, medeverantwoordelijke voor het taalfederalisme, de grootste naoorlogse catastrofe die Belgi\u00eb geteisterd heeft, kunnen we stellen dat Bert Anciaux, ondanks zijn hang naar postjes, \u00e9\u00e9n van de meest effici\u00ebnte Vlaams-nationalisten is geweest. Effici\u00ebnter nog dan het Vlaams Belang en de Ijzerwake samen. Dat verdient oprechte waardering van de rassendeskundigen en andere volgelingen van het extreemrechtse gedachtegoed.<\/span><\/strong><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

BERT ANCIAUX\u00a0: UN \u00ab\u00a0BON FLAMAND\u00a0\u00bb La semaine pass\u00e9e, on a eu droit […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"jetpack_post_was_ever_published":false,"_jetpack_newsletter_access":"","_jetpack_newsletter_tier_id":0,"jetpack_publicize_message":"","jetpack_is_tweetstorm":false,"jetpack_publicize_feature_enabled":true,"jetpack_social_post_already_shared":false,"jetpack_social_options":{"image_generator_settings":{"template":"highway","enabled":false}}},"categories":[1],"tags":[],"jetpack_publicize_connections":[],"jetpack_featured_media_url":"","jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_shortlink":"https:\/\/wp.me\/s12tMU-1731","jetpack_likes_enabled":false,"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/beta.unionbelge.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1731"}],"collection":[{"href":"https:\/\/beta.unionbelge.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/beta.unionbelge.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/beta.unionbelge.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/beta.unionbelge.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=1731"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/beta.unionbelge.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1731\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1733,"href":"https:\/\/beta.unionbelge.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1731\/revisions\/1733"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/beta.unionbelge.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=1731"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/beta.unionbelge.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=1731"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/beta.unionbelge.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=1731"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}