{"id":3497,"date":"2011-03-11T05:44:37","date_gmt":"2011-03-11T03:44:37","guid":{"rendered":"http:\/\/www.unionbelge.be\/?p=3497"},"modified":"2016-11-20T23:10:41","modified_gmt":"2016-11-20T22:10:41","slug":"internationaal-energieagentschap-versnippering-bevoegdheden-slecht-bestuur","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/beta.unionbelge.be\/?p=3497","title":{"rendered":"INTERNATIONAAL ENERGIEAGENTSCHAP: VERSNIPPERING BELGISCHE BEVOEGDHEDEN = SLECHT BESTUUR – AGENCE INTERNATIONALE DE L’ENERGIE: EPARPILLEMENT DES COMPETENCES BELGES = MAUVAISE GOUVERNANCE"},"content":{"rendered":"

INTERNATIONAAL ENERGIEAGENTSCHAP: VERSNIPPERING BELGISCHE BEVOEGDHEDEN = SLECHT BESTUUR<\/strong><\/p>\n

Het was een kop in een aantal dagbladen: het Internationaal Energieagentschap (IEA) beveelt Belgi\u00eb aan om de kernuitstap te heroverwegen. Minder breed uitgesmeerd in de pers, maar daarom zeker niet minder belangrijk was de volgende bedenking: \u201cHet IEA zegt ook dat het beleid over te veel overheden versnipperd<\/span> is en dat een bevoegdheidsherschikking <\/span>nodig is<\/em>\u201d. (DS, 10.03.11, p. 2). De taalnationalisten zwijgen hier natuurlijk zedig over. Wanneer een internationale organisatie zoals het IMF een opmerking maakt aangaande de sociaal-economische verschillen tussen de Belgische gewesten zien ze daar natuurlijk wel een bewijs in tot splitsing (die internationale organisaties beschikken overigens alleen maar over de gegevens van de gewesten, niet over die van de provincies of arrondissementen, maar dit terzijde).
\n<\/strong><\/p>\n

Twee jaar geleden al had hetzelfde agentschap opgemerkt dat de energiebevoegdheid in Belgi\u00eb zo versnipperd is over verschillende bevoegdheidsniveaus, dat dit gegeven verwarrend werkt voor de consument (IEA \u2013 Energy policies of IPA-countries<\/em>, Parijs, 2009, p. 54).<\/strong><\/p>\n

De oorzaak hiervan ligt uitsluitend bij de federalisering van Belgi\u00eb<\/strong>. Tot 1980 was het volledige energiebeleid een bevoegdheid van de nationale overheid. De tweede staatshervorming (1980) splitste \u201cde gewestelijke aspecten van het energiebeleid\u201d<\/strong> , en meerbepaald: 1) De elektriciteitsvoorziening door middel van netten waarvan de nominale spanning lager is dan of gelijk is aan 30 000 volt<\/span>, in overeenstemming met de regelen voor aanrekening van het controlecomit\u00e9 voor electriciteit en gas 2) de openbare gasdistributie (zoals bep. in art. 1 van de wet van 2 april 1965 betreffende het vervoer van gasprodukten, vervoer dat overigens nationaal bleef en nog steeds federaal is) 3) de aanwending van het mijngas en van gas afkomstig van hoogovens 4) de netten van warmtevoorziening op afstand 5) de valorisatie van steenbergen 6) de nieuwe energiebronnen, voor zover deze van lokaal belang zijn of in het verlengde liggen van het industrieel onderzoek dat tot de gewestelijke bevoegdheid behoort 7) de terugwinning van energie door de nijverheid en andere gebruikers. Tijdens de derde staatshervorming (1988)<\/strong> werden die bevoegdheden uitgebreid. Zo werden de gewesten bevoegd voor electriciteitsvoorziening voor netten tot 70.000 volt<\/span> en voor het rationeel energieverbruik<\/span>.<\/p>\n

Tijdens de vierde staatshervorming (1993)<\/strong> werd \u2013 zogezegd definitief \u2013 vastgelegd waarvoor de federale overheid dan nog wel bevoegd was, te weten: \u201cde aangelegenheden die wegens hun technische en economische ondeelbaarheid een gelijke behandeling op nationaal vlak behoeven<\/em>\u201d: a) Het nationaal uitrustingsprogramma in de elektriciteitssector; b) De kernbrandstofcyclus; c) De grote infrastructuren voor de stockering; het vervoer en de produktie van energie; d) De tarieven.<\/p>\n

Maar amper zes jaar later wilde de Vlaamse Raad, door het formuleren van haar beruchte resoluties nog verder gaan inzake opsplitsingen. Zo lezen we in die resoluties: \u201cDe deelstaten en het Brusselse Hoofdstedelijke Gewest moeten inzake de regulering van de energiedomeinen die onder hun bevoegdheid ressorteren, een eigen reguleringsorgaan kunnen instellen en beslissingsrecht krijgen over de vaststelling van de tarieven en de technische aansluitingsvoorwaarden voor de beleidsdomeinen die tot hun bevoegdheid behoren (distributie, rationeel energiegebruik, decentrale productie)<\/em>\u201d.<\/p>\n

In de Octopusnota van het Vlaams Parlement heette dat: \u201cinzake energiebeleid vragen wij oplossingen i.v.m. de bevoegdheidsproblemen m.b.t. de tarievenpolitiek en de vrijstelling van energieheffingen<\/em>\u201d. In de nota De Wever (oktober 2010) werd dit: \u201cDe Gewesten krijgen de bevoegdheid voor de vaststelling van de distributietarieven (exclusief sociaal tarief) <\/em>\u201d (blijkbaar is wat in 1993 nog van nationaal belang was dat nu niet meer !). De nota-Vande Lanotte behield die notie en deed er zelfs nog een schepje bovenop. De gewesten zouden immers ook bevoegd worden voor het (Belgische) Fonds ter Reductie van de Globale Energiekost<\/a>.<\/p>\n

Wat betekent dit alles nu concreet? Om het zo eenvoudig mogelijk te zeggen: momenteel zijn er in Belgi\u00eb liefst vier ministers bevoegd voor energie.<\/strong> De \u201cVlaamse\u201d minister Freya Van Den Bossche (sp.a) houdt zich, net als haar \u201cWaalse\u201d en Brusselse collega \u2013 resp. Nollet (Ecolo) en Huytebroeck (Ecolo) \u2013 bezig met electriciteitsvoorziening tot 70.000 volt. Paul Magnette (PS) mag op het federale niveau zorgen voor de voorziening vanaf 70.000 volt. De regionale excellenties zijn bevoegd voor de gasdistributie, de federale voor het gastransport. Alles wordt netjes in overlegcomit\u00e9s overlegd, wat natuurlijk samenwerkingsakkoorden vergt.<\/p>\n

Door de maatregelen voorzien in de zesde staatshervorming, krijgen we straks heel misschien – maar zeer waarschijnlijk niet, daar die wel altijd dode letter zal blijven – drie (of vier,<\/strong> indien de Duitstalige gemeenschap nog meer bevoegdheden van het Waals gewest naar zich toetrekt of, zoals sommigen willen, zelf een gewest wordt) ministers bevoegd voor de distributietarieven, en \u00e9\u00e9n federale minister om het sociaal tarief te regelen.<\/strong> Daarbij komt nog dat het perfect mogelijk is dat al deze politici tot een andere partij behoren. Op die manier is het natuurlijk onmogelijk om een coherent energiebeleid te voeren.<\/p>\n

Mogen we er ook op wijzen dat “onze” politici de aanbevelingen van deze experten stelselmatig aan hun laars lappen, net zoals ze doofstom blijven tegenover ervaringsdeskundigen van Touring die de splitsing van het ministerie van mobiliteit<\/strong> – net als de Raad van State ! – absurd vinden en een volledige herfederalisering ervan eisen, of tegenover de vraag van de dierenactivisten van Ga\u00efa die zich kanten tegen de splitsing van het dierenwelzijn<\/strong>, tegen de bezorgdheid van de magistratuur die geen splitsing van justitie<\/strong> wenst, tegen de wensen van alle NGO’s die ontwikkelingssamenwerking<\/strong> niet willen splitsen, tegen de werkgevers die het departement tewerkstelling <\/strong>niet wensen te regionaliseren, tegen de bedrijven die geen splitsing van buitenlandse handel<\/strong> wensten, tegen de wetenschappers die geen splitsing van het federaal mini sterie van wetenschappen <\/strong>wensen, tegen de vakbonden, die zich verzetten tegen de splitsing van de belastingen<\/strong> en van de sociale zekerheid <\/strong>en zo kunnen we nog wel even doorgaan.<\/p>\n

Hoe dan ook, deze absurde en onlogische bevoegdheidsversnippering is maar \u00e9\u00e9n van de voorbeelden van de ineffici\u00ebnte, de complexiteit en de meerkost van het federalisme. De B.U.B. vraagt dan ook \u2013 net als het IAE \u2013 een onmiddellijke herfederalisering van alle bevoegdheden die met energie te maken hebben.<\/strong><\/p>\n

AGENCE INTERNATIONALE DE L’ENERGIE: EPARPILLEMENT DES COMPETENCES BELGES = MAUVAISE GOUVERNANCE<\/strong><\/p>\n

Ce fut le titre de quelques\u00a0 quotidiens : l’Agence internationale de l’\u00e9nergie (AIE) recommande la Belgique de reconsid\u00e9rer l’\u00e9limination progressive du nucl\u00e9aire. Mais la recommandation \u00a0suivante: “l’AIE \u00a0consid\u00e8re aussi que la gestion du nucl\u00e9aire est trop fragment\u00e9<\/span> et qu’une refonte des comp\u00e9tence en la mati\u00e8re<\/span> est n\u00e9cessaire<\/em>” (D.S., 10.03.11, p. 2) \u2013 \u00a0qui n\u2019est pas moins importante \u2013 n\u2019a toutefois pas re\u00e7u la m\u00eame couverture dans la presse. Les nationalistes linguistiques\u00a0 gardent \u00a0le silence \u00e0 ce sujet. Lorsqu\u2019une organisation internationale telle que le FMI commente les disparit\u00e9s socio\u00e9conomiques entre les r\u00e9gions belges ils y voient l\u00e0, bien entendu, \u00a0la preuve\u00a0 de la n\u00e9cessit\u00e9 de \u00a0scinder des comp\u00e9tences.\u00a0 Notons d\u2019ailleurs\u00a0que les organisations internationales \u00a0disposent seulement de donn\u00e9es sur les r\u00e9gions, non de celles des provinces ou des arrondissements, chose qui n\u2019est pas pris en compte par le monde politique.<\/strong><\/p>\n

Il y a deux ans avait la m\u00eame Agence avait fait remarquer que les comp\u00e9tences\u00a0 dans la gestion de l’\u00e9nergie en Belgique \u00a0\u00e9taient fragment\u00e9es sur \u00a0tellement de diff\u00e9rents niveaux, qu\u2019elle g\u00e9n\u00e8re de la confusion pour le consommateur (Politiques \u00e9nerg\u00e9tiques des pays de l’AIE IPA<\/em>, Paris, 2009, p. 54).<\/strong><\/p>\n

La\u00a0 cause\u00a0 est \u00a0exclusivement la f\u00e9d\u00e9ralisation de la Belgique<\/strong>. Jusqu’\u00e0 1980, la politique \u00e9nerg\u00e9tique \u00e9tait \u00a0une comp\u00e9tence du gouvernement national. La deuxi\u00e8me r\u00e9forme de l\u2019\u00c9tat \u00a0(1980) r\u00e9gionalisa \u00a0la politique \u00e9nerg\u00e9tique<\/strong> et plus pr\u00e9cis\u00e9ment : \u00a01) \u00a0L’\u00e9lectricit\u00e9, par le biais de r\u00e9seaux dont la \u00a0tension nominale est inf\u00e9rieure ou \u00e9gale \u00e0 30 000 volts, <\/span>conform\u00e9ment au r\u00e8glement du Comit\u00e9 d\u2019 Audit pour l’\u00e9lectricit\u00e9 et le gaz 2) la distribution publique du gaz \u00a0(ainsi que pr\u00e9cis\u00e9 \u00e0 l’article 1er<\/sup> de la Loi du 2 avril 1965 concernant le transport de gaz, qui est national et est toujours rest\u00e9 f\u00e9d\u00e9ral) 3) l’utilisation de grisou et du gaz de hauts-fourneaux \u00a04) les r\u00e9seaux de chaleur \u00e0 distance 5) la valorisation des terrils 6) les nouvelles sources d’\u00e9nergie pour autant qu\u2019elles \u00a0soient d’int\u00e9r\u00eat local ou li\u00e9es \u00e0 la recherche industrielle qui est une comp\u00e9tence r\u00e9gionale 7) la r\u00e9cup\u00e9ration d’\u00e9nergie par l’industrie et d’autres utilisateurs.<\/p>\n

Au cours de la troisi\u00e8me r\u00e9forme de l\u2019\u00c9tat \u00a0(1988)<\/strong> ces pouvoirs ont \u00e9t\u00e9 \u00e9largis et\u00a0 les r\u00e9gions\u00a0 sont devenues comp\u00e9tentes pour\u00a0 la \u00a0fourniture d’\u00e9lectricit\u00e9 aux r\u00e9seaux jusqu’\u00e0 70 000 volts<\/span> et \u00a0pour\u00a0 la rationalisation de la\u00a0 \u00a0consommation de l’\u00e9nergie<\/span>. \u00a0Au cours de la quatri\u00e8me r\u00e9forme de l\u2019\u00c9tat (1993)<\/strong> – appel\u00e9e \u00ab\u00a0d\u00e9finitive\u00a0\u00bb \u2013 le gouvernement f\u00e9d\u00e9ral avait encore comp\u00e9tence pour : ” les<\/em> questions qui \u00a0en raison de \u00a0leur indivisibilit\u00e9 technique et \u00e9conomique \u00a0seraient maintenues \u00a0au niveau national<\/em>“: a) le programme national d’\u00e9quipement dans le secteur de l’\u00e9lectricit\u00e9. b) du cycle du combustible nucl\u00e9aire. c) les grandes infrastructures de stockage ; \u00a0le transport et la production d’\u00e9nergie ; d) les tarifs.<\/p>\n

Mais \u00e0 \u00a0peine six ans plus tard, le Parlement\u00a0 flamand, formulant des r\u00e9solutions tristement c\u00e9l\u00e8bres \u00a0voulait aller \u00a0encore plus loin\u00a0 . Nous lisons \u00a0dans ces r\u00e9solutions: ” \u00a0dans les domaines \u00e9nerg\u00e9tiques qui rel\u00e8vent de leurs comp\u00e9tences, les\u00a0 r\u00e9gions\u00a0 et la r\u00e9gion de Bruxelles\u00a0 capitale doivent \u00a0\u00a0disposer de leurs propres organismes de r\u00e9glementation et obtenir le droit de d\u00e9cider\u00a0 des tarifs \u00a0et des techniques d’admissibilit\u00e9 pour les domaines de gestion qui rel\u00e8vent de leur comp\u00e9tence (distribution, utilisation rationnelle de l’\u00e9nergie, <\/em>production, d\u00e9centralis\u00e9)”. <\/em>La Note Octopus du Parlement flamand pr\u00e9cise: \u00ab En ce qui concerne la politique \u00e9nerg\u00e9tique nous demandons des solutions\u00a0 aux \u00a0probl\u00e8mes de comp\u00e9tence au sujet de la politique tarifaire\u00a0 et l’exemption de taxes sur l’\u00e9nergie<\/em>“. \u00a0La note De Wever (octobre 2010) \u00a0sp\u00e9cifie: “les r\u00e9gions re\u00e7oivent\u00a0 les comp\u00e9tences pour \u00e9tablir les tarifs de distribution (\u00e0 l’exclusion des tarifs sociaux) <\/em>” (apparemment ce qui, en 1993, \u00e9tait encore d’importance nationale ne l\u2019est plus maintenant !). La note Vande Lanotte confirme et renforce cette\u00a0 position.\u00a0\u00a0 Les r\u00e9gions\u00a0 deviendraient \u00e9galement responsables \u00a0pour le Fonds ( belge)\u00a0 pour r\u00e9duction des co\u00fbts d’\u00e9nergie globale<\/a>.<\/p>\n

Qu\u2019est-ce \u00a0que cela signifie, concr\u00e8tement? \u00a0En termes simples, il y a actuellement, en Belgique , quatre ministres charg\u00e9s de l’\u00e9nergie.<\/strong> Le ministre \u00ab\u00a0flamand \u00bb Freya Van Den Bossche (SP.a)\u00a0 et\u00a0 ses coll\u00e8gues \u00ab wallons \u00bb et bruxellois \u2013 respectivement\u00a0: \u00a0Nollet (Ecolo) et Huytebroeck (Ecolo) \u2013 sont comp\u00e9tents pour\u00a0 l’\u00e9lectricit\u00e9 jusqu’\u00e0 70 000 volts. Paul Magnette (PS), au niveau f\u00e9d\u00e9ral,\u00a0 est comp\u00e9tent pour garantir l’approvisionnement \u00a0au dessus de 70 000 volts. Les excellences r\u00e9gionales\u00a0 sont\u00a0 comp\u00e9tentes pour \u00a0la distribution de gaz, le gouvernement f\u00e9d\u00e9ral pour le transport de gaz. Toute la gestion se fait en comit\u00e9s de consultation \u00a0ce qui n\u00e9cessite \u00e9videmment des accords de coop\u00e9ration.<\/p>\n

Dans \u00a0la sixi\u00e8me r\u00e9forme de l’\u00c9tat pr\u00e9vue,\u00a0 Il y aurait \u00a0\u2013 mais probablement pas, parce que cette \u00ab\u00a0r\u00e9forrme\u00a0\u00bb restera toujours lettre morte \u2013 trois \u00a0ministres responsables des tarifs de distribution et un ministre f\u00e9d\u00e9ral pour les tarifs sociaux.\u00a0 On peut en envisager quatre,<\/strong> si la communaut\u00e9 germanophone obtient les m\u00eames pouvoirs que la r\u00e9gion wallonne, par exemple \u00a0en devenant, comme certains veulent, \u00a0une r\u00e9gion.<\/strong> En outre, il est parfaitement possible que tous les politiciens comp\u00e9tents dans la mati\u00e8re appartiennent \u00e0 des partis diff\u00e9rents. De cette fa\u00e7on, il est \u00e9videmment impossible de mettre en \u0153uvre une politique \u00e9nerg\u00e9tique coh\u00e9rente.<\/p>\n

Notons \u00e9galement que nos politiciens se fichent <\/em>des r\u00e9commandations des experts, tout comme ils restent sourds et muets pour l’analyse des experts de Touring (et le Conseil d’Etat!) qui estime que la scission du minist\u00e8re de la mobilit\u00e9<\/strong> est une absurdit\u00e9 et r\u00e9clame une ref\u00e9d\u00e9ralisation, pour les activistes de Ga\u00efa qui sont contre la scission du bien-<\/strong>\u00eatre des animaux, <\/strong>pour la magistrature qui elle ne veut pas une scission de la justice<\/strong>, pour les demandes de tous les ONG qui ne souhaitent pas scinder la coop\u00e9ration au d\u00e9veloppement, <\/strong>pour les souhaits des employeurs qui ne veulent pas d’une scission du minist\u00e8re de travail<\/strong>, des entreprises qui ne voulaient pas une scission du commerce ext\u00e9rieur<\/strong>, des scientifiques oppos\u00e9s \u00e0 la scission du minist\u00e8re f\u00e9d\u00e9ral de la science<\/strong>, des syndicats, oppos\u00e9s \u00e0 une scission des imp\u00f4ts et de la s\u00e9curit\u00e9 sociale et nous nous en passons …
\n<\/strong><\/p>\n

De toute fa\u00e7on, ette fragmentation, absurde et illogique, des comp\u00e9tences n’est qu’un des exemples de l’inefficacit\u00e9, de la complexit\u00e9 et des co\u00fbts additionnels\u00a0 g\u00e9n\u00e9r\u00e9s par le f\u00e9d\u00e9ralisme. Le B.U.B.\u00a0 demande, par cons\u00e9quent \u2013 comme l’AIE \u2013 la ref\u00e9d\u00e9ralisation imm\u00e9diate de toutes les comp\u00e9tences dans le domaine de l\u2019 \u00e9nergie.<\/strong><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Het was een kop in een aantal dagbladen: het Internationaal Energieagentschap (IEA) beveelt Belgi\u00eb aan om de kernuitstap te heroverwegen. Minder breed uitgesmeerd in de pers, maar daarom zeker niet minder belangrijk was de volgende bedenking: \u201cHet IEA zegt ook dat het beleid over te veel overheden versnipperd is en dat een bevoegdheidsherschikking nodig is\u201d. Twee jaar geleden al had hetzelfde agentschap opgemerkt dat de energiebevoegdheid in Belgi\u00eb zo versnipperd is over verschillende bevoegdheidsniveaus, dat dit gegeven verwarrend werkt voor de consument.
\nDe oorzaak hiervan ligt uitsluitend bij de federalisering van Belgi\u00eb.<\/p>\n

Ce fut le titre de quelques quotidiens : l’Agence internationale de l’\u00e9nergie (AIE) recommande la Belgique de reconsid\u00e9rer l’\u00e9limination progressive du nucl\u00e9aire. Mais la recommandation suivante: “l’AIE consid\u00e8re aussi que la gestion du nucl\u00e9aire est trop fragment\u00e9 et qu’une refonte des comp\u00e9tence en la mati\u00e8re est n\u00e9cessaire” qui n\u2019est pas moins importante \u2013 n\u2019a toutefois pas re\u00e7u la m\u00eame couverture dans la presse. <\/p>\n

La cause est exclusivement la f\u00e9d\u00e9ralisation de la Belgique. <\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"jetpack_post_was_ever_published":false,"_jetpack_newsletter_access":"","_jetpack_newsletter_tier_id":0,"jetpack_publicize_message":"","jetpack_is_tweetstorm":false,"jetpack_publicize_feature_enabled":true,"jetpack_social_post_already_shared":false,"jetpack_social_options":{"image_generator_settings":{"template":"highway","enabled":false}}},"categories":[23,1],"tags":[],"jetpack_publicize_connections":[],"jetpack_featured_media_url":"","jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_shortlink":"https:\/\/wp.me\/p12tMU-Up","jetpack_likes_enabled":false,"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/beta.unionbelge.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/3497"}],"collection":[{"href":"https:\/\/beta.unionbelge.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/beta.unionbelge.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/beta.unionbelge.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/beta.unionbelge.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=3497"}],"version-history":[{"count":12,"href":"https:\/\/beta.unionbelge.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/3497\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":11366,"href":"https:\/\/beta.unionbelge.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/3497\/revisions\/11366"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/beta.unionbelge.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=3497"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/beta.unionbelge.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=3497"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/beta.unionbelge.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=3497"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}