{"id":5451,"date":"2012-03-31T20:04:55","date_gmt":"2012-03-31T18:04:55","guid":{"rendered":"http:\/\/www.unionbelge.be\/?p=5451"},"modified":"2016-11-16T11:20:40","modified_gmt":"2016-11-16T10:20:40","slug":"vanackere-breekt-de-oorverdovende-stilte-vanackere-rompt-lomerta","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/beta.unionbelge.be\/?p=5451","title":{"rendered":"VANACKERE BREEKT DE OORVERDOVENDE STILTE – VANACKERE ROMPT L’OMERTA"},"content":{"rendered":"
\n

VANACKERE BREEKT DE OORVERDOVENDE STILTE\u00a0<\/strong><\/p>\n<\/div>\n

Het was een opmerkelijk bericht in <\/strong>de pers<\/strong> op 27 maart 2012. Toen hem gevraagd werd naar de grootste vergissing uit de Belgische geschiedenis, antwoordde vice-premier Steven Vanackere (CD&V) dat dit voor hem de splitsing van de nationale partijen was. Inderdaad werden achtereenvolgens de christen-democratische, liberale en socialistische partij in de periode van 1968 tot 1978 gesplitst. Deze taalgesplitste partijen werden op hun beurt de motor van het (ongrondwettelijke) federaliseringsproces, waarbij zogenaamde \u201cgewesten\u201d en \u201cgemeenschappen\u201d opgericht werden en aan deze entiteiten door vijf \u201cstaatshervormingen\u201d talloze bevoegdheden toebedeeld werden.<\/strong><\/p>\n

Het was te verwachten dat Vanackere zijn demarche zou bekopen. Inderdaad riep partijvoorzitter Wouter Beke dezelfde dag nog de vice-premier op het matje.\u00a0Bekes betoog kwam er op neer dat de splitsing van de politieke partijen en de staatshervorming nu eenmaal deel uitmaakten van een \u201conomkeerbaar proces\u201d en dat we het daarom maar moeten accepteren. Twee vragen rijzen hierbij: 1) als de hele federalisering deel uitmaakt van een \u201conomkeerbaar proces\u201d, wat doet Beke dan nog in de politiek? Politieke en historische evoluties worden echter door mensen gestuurd en zijn niet onderhevig aan door de natuur gewilde determinismen.; 2) de geschiedenis staat bol van zogezegd \u201conomkeerbare processen\u201d: de splitsing van Duitsland die tot de jaren 1980 ook als onomkeerbaar gold; het apartheidsregime in Zuid-Afrika; het systeem van de twee machtsblokken tijdens de Koude Oorlog; de evolutie van Duitsland naar een nationaal-socialistische staat enz.. Zelfs zou men kunnen stellen dat het ooit als een onomkeerbaar proces gold dat de CVP-PSC voorbestemd was om d\u00e9 grote volkspartij te zijn en te blijven. Maar wat blijft er vandaag nog over van de partij die in het noorden van Belgi\u00eb ooit bijna 50% van de stemmen haalde?<\/p>\n

\n

Vanackere doorbrak de oorverdovende stilte omtrent het grootste taboe van de Belgische politiek: de totale mislukking van het taalfederalisme. Dit dure, ingewikkelde en ineffici\u00ebnte systeem werd de Belgen zonder referendum en op autoritaire wijze opgelegd, niet om het land te redden \u2013 want het doet net het omgekeerde \u2013 maar om de Belgen in taalgroepen op te delen en de macht onder de politieke vriendjes van beide zijden van de taalgrens te verdelen en zo te consolideren. Veertig jaar federalisme in vraag stellen, zoals steeds meer burgers vandaag terecht doen, is dan ook vloeken in de Vlaams- en Waals-nationale kerk.<\/p>\n<\/div>\n

Vanackere zal het geweten hebben.<\/p>\n

 <\/p>\n

VANACKERE ROMPT L\u2019OMERTA<\/strong><\/p>\n

Le communiqu\u00e9 paru dans la presse le 27 mars 2012\u00a0<\/strong>\u00e9tait remarquable. Lorsque le journaliste posait la question de savoir quelle \u00e9tait la plus grosse erreur dans l\u2019histoire de la Belgique, le vice-premier Vanackere r\u00e9pondait que c\u2019\u00e9tait pour lui la scission des partis nationaux. En effet, les partis chr\u00e9tiens-d\u00e9mocratiques, lib\u00e9raux et socialistes ont \u00e9t\u00e9 scind\u00e9s l\u2019un apr\u00e8s l\u2019autre pendant la p\u00e9riode de 1968 \u00e0 1978. Ces partis, scind\u00e9s sur base linguistique, devenaient \u00e0 leur tour les moteurs du processus (inconstitutionnel) de f\u00e9d\u00e9ralisation, lors duquel les soi-disant \u201cr\u00e9gions\u201d et \u201ccommunaut\u00e9s\u201d furent cr\u00e9\u00e9es. A ces entit\u00e9s ont \u00e9t\u00e9, par cinq r\u00e9formes de l\u2019Etat, attribu\u00e9 de multiples comp\u00e9tences. <\/strong><\/p>\n

On pouvait s\u2019attendre \u00e0 ce que Vanackere paye cher sa d\u00e9marche. En effet, le pr\u00e9sident du parti, Wouter Beke, n\u2019a pas h\u00e9sit\u00e9 \u00e0 le taper sur les doigts le jour m\u00eame. On peut r\u00e9sumer sa riposte ainsi: la scission des partis politiques et la r\u00e9forme de l\u2019Etat font partie d\u2019un processus irr\u00e9versible et qu\u2019on devait accepter pour cette raison. Cela suscite deux questions: 1) si le processus de f\u00e9d\u00e9ralisation fait partie d\u2019un \u201cprocessus irr\u00e9versible\u201d, que fait Beke encore dans la politique? Les \u00e9volutions politiques et historiques sont cependant le fruit d\u2019un travail humain et ne sont pas soumises \u00e0 des d\u00e9terminismes, voulus par la nature; 2) l\u2019histoire contient de nombreux processus\u00a0pr\u00e9sum\u00e9s irr\u00e9versibles: la scission de l\u2019Allemagne \u00e9tait consid\u00e9r\u00e9e comme irr\u00e9versible jusque dans les ann\u00e9es 1980; \u00a0le r\u00e9gime d\u2019apartheid en Afrique du Sud, le syst\u00e8me des deux blocs pendant la guerre froide, l\u2019\u00e9volution de l\u2019Allemagne vers un Etat national-socialiste etc. On pourrait m\u00eame soutenir que le fait que le PSC-CVP \u00e9tait destin\u00e9 \u00e0 devenir et rester le grand parti populaire par excellence \u00e9tait \u00e9galement un processus irr\u00e9versible. Mais que reste-t\u2019il aujourd\u2019hui du parti qui r\u00e9coltait jadis presque 50% des voix au nord de la Belgique?<\/p>\n

Vanackere a rompu l\u2019omerta qui r\u00e8gne sur le plus grand tabou dans la politique belge: l\u2019\u00e9chec total du f\u00e9d\u00e9ralisme linguistique. Ce syst\u00e8me co\u00fbteux, complexe et inefficace a \u00e9t\u00e9 impos\u00e9 aux Belges de fa\u00e7on autoritaire sans r\u00e9f\u00e9rendum, non pour sauver le pays \u2013 ce que le syst\u00e8me ne fait absolument pas \u2013 mais pour diviser les Belges dans des groupes linguistiques et pour attribuer le pouvoir \u00e0 des amis politiques des deux c\u00f4t\u00e9s de la fronti\u00e8re linguistique et de le consolider ainsi. Mettre en question quarante ann\u00e9es de f\u00e9d\u00e9ralisme, comme de plus en plus de citoyens le font aujourd\u2019hui \u00e0 juste titre, est toujours une injure \u00e0 la secte des wallingants et des flamingants.<\/p>\n

Vanackere s\u2019en souviendra.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Vanackere doorbrak de oorverdovende stilte omtrent het grootste taboe van de Belgische politiek: de totale mislukking van het taalfederalisme. Dit dure, ingewikkelde en ineffici\u00ebnte systeem werd de Belgen zonder referendum en op autoritaire wijze opgelegd, niet om het land te redden \u2013 want het doet net het omgekeerde \u2013 maar om de Belgen in taalgroepen op te delen en de macht onder de politieke vriendjes van beide zijden van de taalgrens te verdelen en zo te consolideren. Veertig jaar federalisme in vraag stellen, zoals steeds meer burgers vandaag terecht doen, is dan ook vloeken in de Vlaams- en Waals-nationale kerk.<\/p>\n

Vanackere a rompu l\u2019omerta qui r\u00e8gne sur le plus grand tabou dans la politique belge: l\u2019\u00e9chec total du f\u00e9d\u00e9ralisme linguistique. Ce syst\u00e8me co\u00fbteux, complexe et inefficace a \u00e9t\u00e9 impos\u00e9 aux Belges de fa\u00e7on autoritaire sans r\u00e9f\u00e9rendum, non pour sauver le pays \u2013 ce que le syst\u00e8me ne fait absolument pas \u2013 mais pour diviser les Belges dans des groupes linguistiques et pour attribuer le pouvoir \u00e0 des amis politiques des deux c\u00f4t\u00e9s de la fronti\u00e8re linguistique et de le consolider ainsi. Mettre en question quarante ann\u00e9es de f\u00e9d\u00e9ralisme, comme de plus en plus de citoyens le font aujourd\u2019hui \u00e0 juste titre, est toujours une injure \u00e0 la secte des wallingants et des flamingants.<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"jetpack_post_was_ever_published":false,"_jetpack_newsletter_access":"","_jetpack_newsletter_tier_id":0,"jetpack_publicize_message":"","jetpack_is_tweetstorm":false,"jetpack_publicize_feature_enabled":true,"jetpack_social_post_already_shared":false,"jetpack_social_options":{"image_generator_settings":{"template":"highway","enabled":false}}},"categories":[1,5],"tags":[],"jetpack_publicize_connections":[],"jetpack_featured_media_url":"","jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_shortlink":"https:\/\/wp.me\/p12tMU-1pV","jetpack_likes_enabled":false,"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/beta.unionbelge.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/5451"}],"collection":[{"href":"https:\/\/beta.unionbelge.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/beta.unionbelge.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/beta.unionbelge.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/beta.unionbelge.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=5451"}],"version-history":[{"count":8,"href":"https:\/\/beta.unionbelge.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/5451\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":10861,"href":"https:\/\/beta.unionbelge.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/5451\/revisions\/10861"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/beta.unionbelge.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=5451"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/beta.unionbelge.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=5451"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/beta.unionbelge.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=5451"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}