{"id":6547,"date":"2012-12-26T13:34:04","date_gmt":"2012-12-26T11:34:04","guid":{"rendered":"http:\/\/www.unionbelge.be\/?p=6547"},"modified":"2016-11-16T13:38:37","modified_gmt":"2016-11-16T12:38:37","slug":"le-nationalisme-flamand-est-reste-produit-de-la-collaboration-het-vlaams-nationalisme-en-blijft-een-product-van-de-collaboratie","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/beta.unionbelge.be\/?p=6547","title":{"rendered":"LE NATIONALISME FLAMAND EST ET RESTE UN PRODUIT DE LA COLLABORATION &#8211; HET VLAAMS-NATIONALISME IS EN BLIJFT EEN PRODUCT VAN DE COLLABORATIE"},"content":{"rendered":"<p><strong>LE NATIONALISME FLAMAND EST ET RESTE UN PRODUIT DE LA COLLABORATION<\/strong><\/p>\n<p><strong>Le 8 d\u00e9cembre\u00a02012 est parue dans <em>De Standaard<\/em> (pp.44-46) l&#8217;interview \u00e9clairante de l&#8217;\u00e9minent historien Lode Wils. Nous donnons ci-dessous quelques extraits et observations. <\/strong><\/p>\n<p>Lode Wils a toujours soulign\u00e9 que la Belgique est plus ancienne que le Royaume de Belgique qui a \u00e9t\u00e9 fond\u00e9e en 1830. Bien avant 1830, le n\u00e9erlandais (en fait : les langues r\u00e9gionales n\u00e9erlandaises) \u00e9tait consid\u00e9r\u00e9 comme une langue belge. Wils d\u00e9clare \u00e0 ce sujet: \u00ab <em>la langue de notre peuple \u00e9tait d\u00e9j\u00e0 depuis le XVIIe si\u00e8cle consid\u00e9r\u00e9e comme la langue nationale de la Belgique, <\/em><em>l<\/em><em>es Pays-Bas des Habsbourg. C&#8217;\u00e9tait &#8220;onze Belgische sprake&#8221; ou &#8216;la langue belge&#8217;, comme on le retrouve dans les textes anciens.<\/em> &#8221;. Cette donn\u00e9e \u00e9claire l&#8217;enthousiasme pour l\u2019ind\u00e9pendance belge, dans laquelle pouvait \u00e9merger un \u00ab\u00a0mouvement flamand\u00a0\u00bb. Il s\u2019agissait l\u00e0 clairement d\u2019un mouvement patriotique belge<em>: <\/em><em>\u00ab\u00a0<\/em><em>des \u00a0revues \u00e9taient \u00e9dit\u00e9es, des congr\u00e8s organis\u00e9s. Il r\u00e9gnait une ambiance propice <\/em><em>\u00e0<\/em><em> la Renaissance d&#8217;une litt\u00e9rature nationale unique, dans les deux langues nationales, se d\u00e9marquant de la domination litt\u00e9raire de la France. \u00bb<\/em><\/p>\n<p>Le mouvement eut le soutien des milieux conservateurs et cl\u00e9ricaux. Les lib\u00e9raux en revanche trouvaient illogique de soutenir le mouvement flamand. Wils explique \u00e0 ce sujet\u00a0: \u00ab <em>ils trouvaient que le <\/em><em>m<\/em><em>ouvement flamand maintenaient les gens dans un esprit arri\u00e9r\u00e9 et servile. Alors qu\u2019eux soutenaient le progr\u00e8s intellectuel et politique\u00a0<\/em>\u00bb. C&#8217;est pourquoi les lib\u00e9raux ont opt\u00e9 pour une langue culturellement importante : le fran\u00e7ais en Belgique, le su\u00e9dois en Finlande, l\u2019allemand en Slov\u00e9nie, etc.<\/p>\n<div>\n<p>Ce n\u2019est qu\u2019au cours de la premi\u00e8re guerre mondiale que survint une rupture entre le patriotisme belge et le flamingantisme, par le fait de la Flamenpolitik allemande qui suscita de l&#8217;activisme (la collaboration d\u2019une petite fraction du mouvement flamand).<\/p>\n<\/div>\n<p>L&#8217;occupant allemand, selon Wils, \u00ab\u00a0<em>vit dans le <\/em><em>m<\/em><em>ouvement flamand un outil pour <\/em><em>disloquer<\/em><em> la Belgique et installer son pouvoir. Avant m\u00eame que le pays \u00ab <\/em><em>f<\/em><em>lamand \u00bb f<\/em><em>\u00fb<\/em><em>t occup\u00e9, le Chancelier allemand command<\/em><em>a<\/em><em> depuis Berlin au Gouverneur g\u00e9n\u00e9ral \u00e0 Bruxelles la mission de soutenir de la fa\u00e7on la plus visible <\/em><em>que possible <\/em><em>le <\/em><em>m<\/em><em>ouvement flamand<\/em>\u00a0\u00bb. L&#8217;occupant allemand, raconte l&#8217;historien, fr\u00e9quenta assid\u00fbment les flamingants. \u00ab <em>Ils promett<\/em><em>ai<\/em><em>t de n\u00e9erlandiser l&#8217;Universit\u00e9 de Gand, et bien d\u2019autres choses. <\/em><em>\u2018<\/em><em>Ce que la Belgique ne vous a pas donn\u00e9, nous vous le donnerons<\/em><em>\u2019<\/em> \u00bb. La plupart des membres du mouvement flamand ne suivirent pas l\u2019occupant, mais il y en eut une partie. \u00a0C\u2019est l\u00e0 le d\u00e9but du nationalisme \u00ab\u00a0flamand\u00a0\u00bb. Avant la premi\u00e8re guerre mondiale, il y avait bien des sentiments anti-belges flamingants individuels, mais il n&#8217;y avait aucun v\u00e9ritable courant anti-belge qui aurait eu sa propre revue ou son magazine mensuel. Apr\u00e8s 1918 si. \u00a0\u00a0Selon Wils, le fait que les exigences flamingantes ne furent pas (imm\u00e9diatement) rencontr\u00e9es y a contribu\u00e9. \u00ab\u00a0<em>Les socialistes \u00e9taient pr\u00eats \u00e0 d\u00e9fendre la Belgique pendant la guerre, \u00e0 condition qu&#8217;apr\u00e8s la guerre le droit de vote universel et individuel soit introduit. Et cela se r\u00e9alisa. <\/em><em>L<\/em><em>es catholiques \u00e9taient pr\u00eats \u00e0 d\u00e9fendre la Belgique \u00e0 condition que le gouvernement <\/em><em>subventionne davantage<\/em><em> leurs \u00e9coles apr\u00e8s la guerre. Ils obtinrent gain de cause\u00bb<\/em><em>,<\/em> dit-il.<\/p>\n<p>Toutefois, le Roi Albert \u00e9tait, selon Wils, un grand adversaire du mouvement flamand qu\u2019il contemplait au travers d\u2019une vision lib\u00e9rale. Il s\u2019agissait \u00e0 ses yeux d\u2019un mouvement qui divisait le pays. Les cons\u00e9quences furent importantes: \u00ab <em>Le nationalisme flamand envahit le clerg\u00e9 proche du peuple et une haine radicale envers la <\/em><em>Belgique se d\u00e9veloppa<\/em><em>. Cette haine \u00e9tait vive surtout chez les anciens activistes qui avaient perdu leur emploi ou qui s\u2019\u00e9taient retrouv\u00e9s en prison. Le refus d\u2019acc\u00e9der aux revendications flamandes (lisez flamingantes) persiste jusqu&#8217;\u00e0 aujourd&#8217;hui. <\/em>\u00bb<\/p>\n<p>Apr\u00e8s les deux guerres mondiales, les collaborateurs flamingants furent consid\u00e9r\u00e9s comme des tra\u00eetres au pays et furent rejet\u00e9s par la majorit\u00e9 de la population. Pour se justifier, ils devaient donc d\u00e9truire la Belgique: <em>\u00ab S<\/em><em>\u2019ils y parviennent<\/em><em>, ils deviennent les lib\u00e9rateurs de la patrie <\/em><em>\u00ab\u00a0flamande\u00a0\u00bb. A<\/em><em>u lieu de tra\u00eetres \u00e0 la patrie<\/em><em> belge<\/em>. <em>Voil\u00e0 pourquoi<\/em><em> le conflit entre la Flandre et la Belgique <\/em><em>est entretenu <\/em><em>jusqu&#8217;\u00e0 aujourd&#8217;hui \u00bb.<\/em> Ce conflit d\u00e9mesur\u00e9 entre la \u00ab\u00a0Flandre\u00a0\u00bb et la Belgique est soutenu non seulement par les partis nationalistes, mais aussi par des journalistes.<\/p>\n<p>Wils constate que ces journalistes entra\u00eenent le peuple vers le d\u00e9raisonnable. \u00ab\u00a0<em>C&#8217;est la t\u00e2che de l&#8217;historien et d<\/em><em>u<\/em><em> journaliste de se d\u00e9tacher du temps (<\/em><em>\u2018<\/em><em>unzeitgem\u00e4ss<\/em><em>\u2019<\/em><em> pour citer Nietzsche). <\/em><em>Il faut<\/em><em> d\u00e9noncer les mythes qui sont constamment diffus\u00e9s et r\u00e9p\u00e9t\u00e9s. S<\/em><em>inon,<\/em><em> tout le monde s\u2019en convainc.\u00a0(\u2026) La presse est trop peu critique. Les journalistes gagnent leur vie en interviewant les gens. Vous <\/em><em>opposez<\/em><em> les d\u00e9clarations l<\/em><em>es unes aux autres<\/em><em>; <\/em><em>ainsi,<\/em><em> on <\/em><em>s\u00e8me le doute chez<\/em><em> les gens <\/em><em>sur les<\/em><em> choses les plus \u00e9videntes.<\/em>\u00a0\u00bb Lorsque le journaliste lui demande pourquoi il n&#8217;y a pas d\u2019antagonisme chez lui entre sa culture flamingante et son patriotisme belge, il r\u00e9pond nettement: \u00ab <em>Je pense que votre question est bizarre en soi. Pourquoi <\/em><em>en tant que<\/em><em> Flamand convaincu <\/em><em>on ne peut \u00eatre que contre la Belgique <\/em><em>? <\/em><em>D<\/em><em>emandez-vous <\/em><em>aussi<\/em><em> aux f\u00e9ministes pourquoi <\/em><em>elles<\/em><em> ne sont pas contre la Belgique alors que les femmes dans ce pays <\/em><em>sont<\/em><em> opprim\u00e9es depuis une \u00e9ternit\u00e9?<\/em>\u00a0\u00bb<\/p>\n<div>\n<p>Wils ne prend pas de pincettes: \u00ab <em>Le nationalisme flamand est un produit de la collaboration des deux guerres mondiales. Qui ne veut pas le voir, est simplement aveugle\u00bb. <\/em>\u00a0Le flamingantisme anti-belge ne pourra jamais se d\u00e9tacher de ce pass\u00e9. Ou comme le dit l&#8217;historien:<em> \u00ab vous pouvez retirer une veste, mais pas votre pass\u00e9 \u00bb.<\/em><\/p>\n<\/div>\n<div>\n<div>\n<div>\n<p>Combien de temps les Belges devront-ils encore vivre avec l\u2019h\u00e9ritage du pass\u00e9 sulfureux de cette secte nationaliste et intol\u00e9rante &#8230;?<\/p>\n<p>&nbsp;<\/p>\n<div>\n<div>\n<p><strong>HET VLAAMS-NATIONALISME IS EN BLIJFT EEN PRODUCT VAN DE COLLABORATIE<\/strong><\/p>\n<p><strong>Op 8 december 2012 stond er<\/strong><strong> in <em>De Standaard<\/em> (pp. 44-46) een zeer lezenswaardig interview met de eminente historicus Lode Wils. <\/strong><strong>Wij geven hieronder een bondige bespreking, met duiding. <\/strong><\/p>\n<p>Lode Wils heeft steeds beklemtoond dat Belgi\u00eb ouder is dan het Koninkrijk Belgi\u00eb, dat in 1830 gesticht werd. Al lang v\u00f3\u00f3r 1830 werd het Nederlands (eigenlijk: de Nederlandse streektalen) als een Belgische taal beschouwd. Wils zegt hierover: \u201c<em>Onze volkstaal werd al vanaf de zeventiende eeuw beschouwd als de nationale taal van Belgi\u00eb, van de Habsburgse Nederlanden. Het was \u2018onze Belgische sprake&#8217;, of \u2018la langue belge&#8217;, zoals we dat in oude teksten terugvinden.<\/em>&#8216;\u201d. Dat gegeven verklaart ook het enthousiasme n.a.v. de Belgische onafhankelijkheid, waarin de \u00ab\u00a0Vlaamse\u00a0\u00bb beweging kon ontstaan. Het ging hier duidelijk om een Belgisch-patriottische beweging: \u201c<em>er <\/em>[ontstonden] <em>tijdschriften en er werden congressen georganiseerd. <\/em><em>Er heerste een gunstige sfeer voor de opleving van \u00e9\u00e9n nationale literatuur, in beide landstalen, zich afzettend tegen de literaire dominantie van Frankrijk<\/em>\u201d.<\/p>\n<p>De beweging vond steun bij conservatieven en klerikalen. De liberalen vonden het daarentegen niet zinvol om de \u00ab\u00a0Vlaamse\u00a0\u00bb beweging te steunen. Wils legt uit waarom: \u201c<em>Ze vonden dat de Vlaamse Beweging de mensen bekrompen en achterlijk hield. Terwijl het h\u00e9n te doen was om intellectuele en politieke vooruitgang<\/em>\u201d. En vandaar kozen ze voor een grote cultuurtaal: het Frans in Belgi\u00eb, het Zweeds in Finland, het Duits in Sloveni\u00eb enz.<\/p>\n<p>Tot een breuk tussen het Belgisch patriottisme en het flamingantisme kwam het pas tijdens Wereldoorlog I, n.a.v. de Duitse <em>Flamenpolitik<\/em>, die het activisme (de collaboratie van een kleine vleugel van de \u00ab\u00a0Vlaamse\u00a0\u00bb beweging) uitlokte. De Duitse bezetter, zo Wils, \u201c<em>zag in de Vlaamse beweging een manier om Belgi\u00eb te ontwrichten en zijn macht te vestigen. <\/em><em>Nog voor het \u201cVlaamse\u201d land bezet was, gaf de Duitse kanselier vanuit Berlijn aan de gouverneur-generaal in Brussel de opdracht om de Vlaamse Beweging op een zo zichtbaar mogelijke wijze te ondersteunen<\/em>\u201d. De Duitse bezetter, zo vertelt de historicus, begon de flaminganten te lijmen. \u201c<em>Ze beloofde dat ze de universiteit van Gent zouden vernederlandsen, ze beloofde nog tal van andere dingen. \u2018Wat je van Belgi\u00eb niet gekregen hebt, krijg je nu van ons<\/em>.\u201d. Het grootste deel van de Vlaamse beweging ging er niet op in, een deel wel. Dat was het begin van het Vlaams-nationalisme. V\u00f3\u00f3r Wereldoorlog I bestonden er anti-Belgische gevoelens bij individuele flaminganten, maar er bestond geen anti-Belgische stroming, met een eigen tijdschrift of maandblad. Na 1918 wel. Volgens Wils droeg het niet (onmiddellijk) inwilligen van de flamingantische eisen daartoe bij. \u201c<em>De socialisten waren tijdens de oorlog bereid geweest om Belgi\u00eb te verdedigen, op voorwaarde dat er na de oorlog wel algemeen enkelvoudig stemrecht werd ingevoerd. En dat kwam er ook. En de katholieken waren bereid geweest om Belgi\u00eb te verdedigen, op voorwaarde dat hun scholen na de oorlog mee betaald zouden worden door de overheid. Dat kregen ze voor mekaar<\/em>\u201d, zo vertelt hij.<\/p>\n<p>Maar de flaminganten werden volgens Wils door Koning Albert I afgewezen. De koning was volgens hem immers een grote tegenstander van de \u00ab\u00a0Vlaamse\u00a0\u00bb Beweging, die hij door een liberale bril bekeek. Het was in zijn ogen een beweging die het land verdeelde. De gevolgen waren verstrekkend: \u201c<em>het Vlaams-nationalisme brak door in het klerikale volksdeel \u00e9n er ontstond een radicale haat tegenover Belgi\u00eb. De haat zat vooral bij de gewezen activisten die hun job waren kwijtgeraakt, of die in de gevangenis waren beland. <\/em><em>De weigering om in te gaan op de \u201cVlaamse\u201d <\/em>[lees: flamingantische]<em> eisen werkt tot op vandaag door<\/em>.\u201d<\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n<div>\n<p>De flamingantische collaborateurs waren na de twee wereldoorlogen landverraders, die uitgespuwd werden door de meerderheid van de bevolking. Om zichzelf te rechtvaardigen, moesten ze Belgi\u00eb dus wel vernietigen: \u201c\u2018<em>Als dat lukt, zijn ze de bevrijders van het vaderland \u201cVlaanderen\u201d. In plaats van de verraders van het vaderland Belgi\u00eb. <\/em><em>Daarom wordt de tegenstelling tussen Vlaanderen en Belgi\u00eb tot vandaag onderhouden<\/em>.\u201d Die opgeklopte tegenstelling \u201cVlaanderen\u201d versus Belgi\u00eb wordt niet alleen door nationalistische partijen onderhouden, maar ook door journalisten.<\/p>\n<p>Journalisten lepelen de mensen onzin in, stelt Wils. \u201c<em>Terwijl het de taak is van een historicus, en van een journalist, om unzeitgem\u00e4ss <\/em>[\u201cniet-tijdsgebonden\u201d, B.U.B.]<em> te zijn \u2013 om Nietzsche te citeren. Je moet ingaan tegen de mythes die voortdurend worden verspreid en herhaald. Anders raakt iedereen ervan overtuigd<\/em>.\u201d.[&#8230;] <em>De pers is te weinig kritisch voor om het even wat. Journalisten verdienen hun kost door mensen te interviewen. Jullie zetten om het even welke uitspraak tegenover om het even welke andere uitspraak. Op die manier trekken jullie de meest evidente dingen in twijfel.<\/em>\u201d. Wanneer de journalist hem vraagt waarom er bij hem nooit een tegenstelling was tussen zijn cultuurflamingantisme en Belgisch-patriottisme, antwoordt hij scherp: \u201c\u2018<em>Ik vind uw vraag op zich al bizar. <\/em><em>Waarom zou je als overtuigde Vlaming alleen maar tegen Belgi\u00eb kunnen zijn? <\/em><em>Vraagt u ook feministen waarom ze niet tegen Belgi\u00eb zijn terwijl vrouwen in dit land toch al een eeuwigheid onderdrukt worden?<\/em>\u201d.<\/p>\n<\/div>\n<div>\n<p>Wils windt er geen doekjes: \u201c<em>het Vlaams-nationalisme is een product van de collaboratie in de twee wereldoorlogen. <\/em><em>Wie dat niet wil zien, is gewoonweg blind.<\/em>\u201d. Het anti-Belgische flamingantisme kan zich ook nooit losmaken van dat verleden. Of zoals de historicus het stelt: \u201c<em>Je kan een jas uittrekken, maar je kan je verleden niet uittrekken<\/em>\u201d.<\/p>\n<\/div>\n<div>\n<div>\n<p>Hoelang zullen de Belgen nog met de erfenis van dat aangebrande verleden van een intolerante en taalnationalistische sekte moeten leven&#8230;?<\/p>\n<div>\n<div id=\"ctl00_CtPH1_divBodyTopXL\"><\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Ce 8 d\u00e9cembre est parue dans De Standaard (pp.44-46) l&#8217;interview \u00e9clairante de l&#8217;\u00e9minent historien Lode Wils. Nous donnons ci-dessous quelques extraits et observations. Vous pouvez lire le texte int\u00e9gral plus bas.<\/p>\n<p>Op 8 december 2012 stond er in De Standaard (pp. 44-46) een zeer lezenswaardig interview met de eminente historicus Lode Wils. Wij geven hieronder een bondige bespreking, met duiding. De volledige tekst kan u onderaan lezen.<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"jetpack_post_was_ever_published":false,"_jetpack_newsletter_access":"","_jetpack_newsletter_tier_id":0,"jetpack_publicize_message":"","jetpack_is_tweetstorm":false,"jetpack_publicize_feature_enabled":true,"jetpack_social_post_already_shared":false,"jetpack_social_options":{"image_generator_settings":{"template":"highway","enabled":false}}},"categories":[7,5],"tags":[],"jetpack_publicize_connections":[],"jetpack_featured_media_url":"","jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_shortlink":"https:\/\/wp.me\/p12tMU-1HB","jetpack_likes_enabled":false,"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/beta.unionbelge.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/6547"}],"collection":[{"href":"https:\/\/beta.unionbelge.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/beta.unionbelge.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/beta.unionbelge.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/beta.unionbelge.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=6547"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/beta.unionbelge.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/6547\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":10950,"href":"https:\/\/beta.unionbelge.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/6547\/revisions\/10950"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/beta.unionbelge.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=6547"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/beta.unionbelge.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=6547"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/beta.unionbelge.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=6547"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}