{"id":7318,"date":"2013-07-11T01:43:59","date_gmt":"2013-07-10T23:43:59","guid":{"rendered":"http:\/\/www.unionbelge.be\/?p=7318"},"modified":"2017-07-11T18:48:32","modified_gmt":"2017-07-11T17:48:32","slug":"la-vraie-signification-de-la-bataille-des-eperons-dor-de-echte-betekenis-van-de-guldensporenslag","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/beta.unionbelge.be\/?p=7318","title":{"rendered":"LA VRAIE SIGNIFICATION DE LA BATAILLE DES EPERONS D\u2019OR – DE ECHTE BETEKENIS VAN DE GULDENSPORENSLAG"},"content":{"rendered":"
\n
\"En<\/a>
En 1838 Henri Conscience \u00e9crivait “Le Lion des Flandres”. Le nom (les Flandres) rappelle la Flandre historique – in 1838 schreef Hendrik Conscience De Leeuw van Vlaanderen. De naam verwjst naar het historische Vlaanderen<\/figcaption><\/figure>\n

LA VRAIE SIGNIFICATION DE LA BATAILLE DES EPERONS D\u2019OR\u00a0<\/span><\/b><\/span><\/p>\n<\/div>\n

Le 11 juillet, la f\u00eate de la soi-disant communaut\u00e9 \u201cflamande\u201d, les flamingants comm\u00e9morent la Bataille des Eperons d\u2019Or. Cette bataille se d\u00e9roulait il y a plus de 700 ans. Chaque fois, on insiste sur le fait que la soi-disant \u201cFlandre\u201d aurait battu la grande France et que cette bataille aurait une importance pour tout le nord de la Belgique en opposition avec le sud de notre pays. Pourtant, rien n\u2019est moins vrai. <\/span><\/b><\/span><\/p>\n

Au d\u00e9but du 14i\u00e8me si\u00e8cle, le Comt\u00e9 de Flandre fut un Etat fantoche du Royaume de France. A l\u2019\u00e9poque, la Flandre englobait la Flandre Occidentale, la Flandre Orientale, le Hainaut, la Flandre fran\u00e7aise et la Flandre z\u00e9landaise. Le comt\u00e9 n\u2019avait donc rien \u00e0 voir avec l\u2019actuelle r\u00e9gion \u201cflamande\u201d ni avec l\u2019actuelle communaut\u00e9 \u201cflamande\u201d.\u00a0<\/span><\/p>\n

Par le fait que les villes, qui faisaient du commerce avec l\u2019Angleterre, montaient en puissance, le v\u00e9ritable pouvoir des rois de France dans le Comt\u00e9 s\u2019\u00e9tait d\u00e9j\u00e0 effrit\u00e9 depuis des centaines d\u2019ann\u00e9es. Gui de Dampierre, Comte de Flandre et (jusqu\u2019\u00e0 1298) Marquis de Namur entendait accro\u00eetre davantage l\u2019autonomie ducale. Lors de l\u2019accession au tr\u00f4ne de Philippe le Bel (son seigneur), il renon\u00e7ait \u00e0 sa loyaut\u00e9 envers la France. En 1297, une alliance entre le Comt\u00e9 et l\u2019Angleterre \u2013 qui menait une guerre contre la France \u2013 fut conclue. Finalement, ces \u00e9v\u00e8nements conduisaient \u00e0 son arrestation.<\/span><\/p>\n

Jacques de Ch\u00e2tillon, le vassal (\u00ab\u00a0vogt\u00a0\u00bb) int\u00e9rimaire, nomm\u00e9 en 1300, n\u2019\u00e9tait pas capable d\u2019exercer sa fonction. Il voulait r\u00e9gner avec l\u2019aristocratie flamande et francophile contre les int\u00e9r\u00eats de la bourgeoisie et des villes. A l\u2019occasion d\u2019une visite du roi de France, de graves \u00e9meutes \u00e9clataient entre le prol\u00e9tariat et la noblesse, tant \u00e0 Bruges qu\u2019\u00e0 Courtrai. La premi\u00e8re ville perdait, par l\u2019interm\u00e9diaire du vassal, tous ses droits de ville, ce qui provoqua une coalition entre la bourgeoisie et l\u2019artisanat. Cependant, leurs protestations devant le parlement fran\u00e7ais furent en vain. Jean Ier, marquis de Namur \u2013 et fils du duc de Flandre – mena la contre-offensive. Il envoya le petit-fils de Gui de Dampierre, Guillaume de Juliers, \u00e0 Bruges. Initialement, il y \u00e9tait re\u00e7u comme un h\u00e9ros, mais sous la pression de l\u2019aristocratie et des vengeances qui auraient \u00e9t\u00e9 planifi\u00e9es par le “vogt”, il s\u2019est temporairement retir\u00e9 sur Namur.\u00a0<\/span><\/p>\n

Le 17 mai 1302, les Brugeois, dirig\u00e9s par Jan Breydel et Pieter De Coninck, ont massacr\u00e9 un garnison fran\u00e7ais lors des soi-disant \u00ab\u00a0Matines de Bruges\u00a0\u00bb. Le 23 mai, Guillaume de Juliers et Pieter De Coninck se sont rendus triomphalement \u00e0 Bruges. Cependant, le roi fran\u00e7ais ne pouvait \u00e9videmment pas laisser impunie cette humiliation. C\u2019est pourquoi, en juillet 1302, il envoya une arm\u00e9e, dirig\u00e9e par Robert d\u2019Artois, vers le Comt\u00e9 de Flandre.<\/span><\/span><\/p>\n

Le 11 juillet 1302, la bataille fut men\u00e9e sur le\u00a0Groeningekouter \u00e0 Courtrai entre le Comt\u00e9 de Flandre d\u2019une part et la France d\u2019autre part. Les dirigeants du comt\u00e9 \u00e9taient de Juliers, le flamand z\u00e9landais d’expression fran\u00e7aise Jean de Renesse \u2013 un v\u00e9t\u00e9ran de la bataille de Worringen (voir notre texte<\/a>) – et Gui de Namur.<\/span><\/span><\/p>\n

Les troupes venaient majoritairement de Bruges et ses alentours et du \u201cFranc de Bruges\u201d (3.500 hommes sous le commandement de Guillaume de Juliers et Gui de Namur). Jean de Renesse commandait une petite arm\u00e9e de r\u00e9servistes (500 hommes). 2.500 hommes venaient de la Flandre orientale, sous le commandement de Jean Borluut. L\u2019ennemi h\u00e9r\u00e9ditaire de la Flandre Le Brabant (le Brabant et l\u2019Anvers actuel) et le Looz (le Limbourg actuel) sont rest\u00e9s neutres. N\u00e9anmoins, il y avait des mercenaires venant de Looz du c\u00f4t\u00e9 flamand et de mercenaires braban\u00e7ons du c\u00f4t\u00e9 fran\u00e7ais sur le champ de bataille.\u00a0<\/span><\/p>\n

\"Guldensporenslag\"<\/a><\/span>Nous n\u2019allons pas \u00e9laborer ici tous les d\u00e9tails de la bataille. Il suffit de dire que l\u2019arm\u00e9e fran\u00e7aise a perdu \u00e0 cause d\u2019une innovation tactique de ses adversaires. D\u2019abord, les chevaux fran\u00e7ais ont \u00e9t\u00e9 tu\u00e9s par l\u2019infanterie flamande, ensuite les chevaliers fran\u00e7ais suivaient le sort de leurs chevaux. Ces chevaliers \u00e9taient \u00e9videmment tr\u00e8s vuln\u00e9rables sans leurs armures. Le Comte Robert d\u2019Artois a \u00e9t\u00e9 cruellement massacr\u00e9 sur le champ de bataille, malgr\u00e9 sa demande d\u2019un duel \u00e0 l\u2019\u00e9p\u00e9e. Dans un certain sens, le terrorisme a \u00e9t\u00e9 invent\u00e9 ce jour-l\u00e0. Tous les r\u00e8gles normales du jeu ont \u00e9t\u00e9 bafou\u00e9es et la compassion humaine avait disparu. Dans les mois suivants, les arm\u00e9es flamandes se rendaient en France en tuant et en pillant.<\/span><\/span><\/p>\n

Le 18 ao\u00fbt 1304, les Fran\u00e7ais se sont veng\u00e9s \u00e0 Mons-en-P\u00e9v\u00e8le (Pevelenberg). Les deux parties ont ensuite revendiqu\u00e9 la victoire. Les n\u00e9gociations qui s\u2019ensuivaient aboutirent \u00e0 la paix d\u2019Athis-sur-Orge (1305). Bien que le Comt\u00e9 n\u2019ait pas \u00e9t\u00e9 \u00e0 nouveau annex\u00e9 par la France, il en devenait un Etat satellite. Les villes ont \u00e9t\u00e9 humili\u00e9es (entre autres par l\u2019obligation de d\u00e9molir leurs fortifications et de payer de larges sommes d\u2019argent). Pour les artisans, la paix \u00e9tait consid\u00e9r\u00e9e comme une trahison aristocratique. Les villes, elles aussi, \u00e9taient m\u00e9contentes, mais acceptaient provisoirement la situation. A Gand et \u00e0 Ypres (mais non \u00e0 Bruges) l\u2019aristocratie a r\u00e9cup\u00e9r\u00e9 son pouvoir d\u2019antan. De plus, le Comte de Flandre devait c\u00e9der Lille, Douai et B\u00e9thune (apr\u00e8s la perte de l\u2019Art\u00e9sie auparavant).\u00a0<\/span><\/p>\n

C\u2019est dans ces circonstances que le Comte a renonc\u00e9 au trait\u00e9 d\u2019Atis, ce qui r\u00e9sultait en une alliance entre la France et les artisans flamands. N\u00e9anmoins, la campagne militaire fran\u00e7aise fut un \u00e9chec. La paix entre le Comt\u00e9 de Flandre et le Royaume de France (1319) mettait un terme aux hostilit\u00e9s. Plus jamais le Comt\u00e9 ferait encore partie de la France. La voie \u00e9tait maintenant ouverte aux Bourguignons. Cinquante ans apr\u00e8s ils ont acquis le Comt\u00e9 de Flandre. En 1430, ils ont fond\u00e9 la premi\u00e8re Belgique.\u00a0<\/span><\/span><\/p>\n

Vu que le jeune Royaume de Belgique consid\u00e9rait depuis 1830 la Flandre historique et le Brabant comme son noyau (l\u00e0 o\u00f9 les ducs de Bourgogne avaient acquis leur premier pouvoir), la Bataille des Eperons d\u2019Or commen\u00e7a \u00e0 rev\u00eatir une importance nationale. Dans ce contexte nationaliste, l\u2019\u00e9crivain belge et n\u00e9erlandophone Henri Conscience \u00e9crivait le livre \u00ab\u00a0Le Lion des Flandres\u00a0\u00bb en 1838. Au d\u00e9but, on pouvait encore expliquer l\u2019int\u00e9r\u00eat pour la bataille comme une r\u00e9action anti-fran\u00e7aise de la Belgique, mais \u00e0 la fin du 19i\u00e8me si\u00e8cle l\u2019importance de la bataille devint purement nationale. Ainsi, en 1887, le Roi L\u00e9opold II tenait un discours \u00e0 la statue nouvellement \u00e9rig\u00e9e de De Coninck et de Breydel \u00e0 Bruges.\u00a0<\/span><\/p>\n

Il faut donc \u00e9valuer la Bataille des Eperons d\u2019Or \u00e0 travers un continuum de tensions m\u00e9di\u00e9vales et f\u00e9odales. Cette bataille ne fut importante pour la future Belgique que dans la mesure o\u00f9 elle contribuait \u00e0 la fixation de notre fronti\u00e8re sud-ouest actuelle. A la diff\u00e9rence du Mouvement \u201cflamand\u201d d\u2019avant 1914, qui \u00e9tait compos\u00e9 de patriotes belges pavoisant leurs maisons du tricolore belge chaque 11 juillet, le Mouvement \u201cflamand\u201d actuel (c.-\u00e0-d. depuis son virage antibelge \u00e0 partir de la Premi\u00e8re Guerre Mondiale) abuse de la Bataille des Eperons d\u2019Or comme un symbole anti-belge, comme un signe de l\u2019autonomie \u2018flamande\u2019 vis-\u00e0-vis de tout ce qui est francophone ou belge. Evidemment, cette vision est absurde parce que les Namurois se battaient aux c\u00f4t\u00e9s des Flamands, les Braban\u00e7ons aux c\u00f4t\u00e9s des Fran\u00e7ais. De plus, une grande partie du Comt\u00e9 de Flandre \u2013 qui \u00e9tait, \u00e0 l\u2019opposition du Brabant, d\u00e9j\u00e0 tr\u00e8s francis\u00e9 (voir notre texte<\/a>) \u2013 \u00e9tait homog\u00e8nement francophone<\/b>.\u00a0 Pour le<\/strong> B.U.B., le 11 juillet est donc surtout la “f\u00eate” de la particratie antibelge et de son scandaleux syst\u00e8me d’apartheid linguistique, qui ne sera que renforc\u00e9 par la sixi\u00e8me r\u00e9forme de l’Etat.<\/b><\/span>
\n<\/span><\/p>\n

\n

\u00a0<\/span><\/p>\n

DE ECHTE BETEKENIS VAN DE GULDENSPORENSLAG<\/span><\/b><\/p>\n

Op 11 juli, feest van de zogenaamde \u201cVlaamse\u201d gemeenschap, herdenken de flaminganten de Guldensporenslag. Die veldslag speelde zich meer dan 700 jaar geleden af. Steeds weer wordt erop gehamerd dat het zogenaamde \u201cVlaanderen\u201d het grote Frankrijk versloeg en dat deze slag tot op vandaag relevant zou zijn voor het hele Nederlandstalige noorden van Belgi\u00eb i.t.t. het Franstalige zuiden van Belgi\u00eb. Niets is echter minder waar.<\/span><\/b><\/p>\n

Aan het begin van 14de eeuw was het Graafschap Vlaanderen een vazalstaat van het Koninkrijk Frankrijk. Vlaanderen omvatte toen West- en Oost-Vlaanderen, een deel van Henegouwen, Frans- en Zeeuws-Vlaanderen. Het had dus niets te maken met het huidige \u201cVlaams\u201d gewest of met de huidige \u201cVlaamse\u201d gemeenschap. <\/span><\/p>\n

Door de steeds sterker wordende steden die handel dreven met Engeland was de feitelijke macht van de Franse koningen in het Graafschap sedert honderden jaren afgenomen. Gwijde van Dampierre, Graaf van Vlaanderen en (tot 1298) Markgraaf van Namen stuurde aan op een nog autonomere koers. Bij de troonsbestijging van Filips de Schone (zijn leenheer), zegde hij zijn trouw aan Frankrijk op. In 1297 sloot hij een alliantie met Engeland, waarmee Frankrijk in oorlog was. Dit leidde uiteindelijk tot zijn gevangenschap.<\/span><\/p>\n

De in 1300 aangestelde plaatsvervangende landvoogd, Jacques de Ch\u00e2tillon, was niet bekwaam om zich van zijn taak te kwijten. Hij wenste met de Vlaamse en Fransgezinde adel te regeren, tegen de belangen van de burgerij en de steden in. Ter gelegenheid van een bezoek van de Franse koning braken zware rellen uit tussen het proletariaat en de adel, zowel in Brugge als in Kortrijk. De eerste gemeente verloor door toedoen van de landvoogd\u00a0 al haar stadsrechten, hetgeen tot een coalitie van de burgerij en de ambachtslieden leidde. Hun protest bij het Franse parlement was echter vruchteloos. Jan I, markgraaf van Namen \u2013 en zoon van de Graaf van Vlaanderen zette het tegenoffensief in. Hij stuurde de kleinzoon van Gwijde van Dampierre, Willem van Gullik, naar Brugge. Aanvankelijk werd hij als een held begroet, maar onder druk van de adel en de wraakacties die de landvoogd zou plannen, trok hij zich naar Namen terug. Het was maar tijdelijk. Op 17 mei 1302 slachtten de Bruggelingen, o.l.v. Jan Breydel en Pieter De Coninck, een Frans garnizoen af tijdens de zogenaamde \u201cBrugse Metten\u201d. Op 23 mei kwamen Willem van Gullik en Pieter de Coninck triomfantelijk naar Brugge terug. De Franse koning kon uiteraard deze vernedering niet ongestraft laten en stuurde in juli 1302 een leger onder leiding van Robert van Artois naar het Graafschap.<\/span><\/p>\n

Op 11 juli 1302 werd de veldslag op de Groeningekouter te Kortrijk uitgevochten tussen enerzijds het Graafschap Vlaanderen en het Graafschap Namen en anderzijds Frankrijk. De aanvoerders van de eerste partij waren Van Gulik, de Franstalige Zeeuws-Vlaming Jan van Renesse, de Gentenaar Jan Borluut \u2013 een veteraan van de slag bij Woeringen (zie onze tekst<\/a>) \u2013 en Gwijde van Namen.<\/span><\/p>\n

De troepen kwamen voornamelijk uit Brugge, zijn Ommeland en het \u201cBrugse Vrije\u201d (3.500 man o.l.v. Van Gullik en Gwijde van Namen). Jan Van Renesse voerde het bevel over een relatief kleine schare reservisten (500 man), Oost-Vlaanderen leverde 2.500 man, o.l.v. Jan Borluut. Brabant (het huidige Brabant en Antwerpen) en Loon (het huidige Limburg) bleven neutraal. Wel waren huurlingen uit Loon aan Vlaamse zijde en uit Brabant, de erfvijand van Vlaanderen, aan Franse zijde op het slagveld aanwezig.<\/p>\n

We gaan hier niet in op de details van de slag. Het volstaat te zeggen dat het Franse leger verloor omwille van een tactische innovatie in het andere kamp. Eerst werden de Franse paarden door het voetvolk gedood en daarna pas de ruiters. Die waren natuurlijk weerloos met hun zware harnassen. Graaf Robert van Artois werd op het slagveld gruwelijk vermoord, ondanks zijn vraag om met het zwaard in duel te treden. In zekere zin is op die dag het terrorisme uitgevonden. Alle normale spelregels en menselijkheid werden overboord gegooid. De Vlaamse legers trokken in de maanden daarna moordend en plunderend door Frankrijk.<\/span><\/p>\n

Een Franse wraakactie volgde op 18 augustus 1304 op de Pevelenberg (Mons-en-P\u00e9v\u00e8le). Beide partijen hebben achteraf de overwinning opge\u00ebist. De onderhandelingen die daarna volgden liepen uit op de vrede van Athis-sur-Orge (1305). Hoewel het Graafschap Vlaanderen niet opnieuw bij Frankrijk ingelijfd werd, werd het er een satellietstaat van. De steden werden vernederd (o.a. door het slopen van hun vestingen en het betalen van geldsommen). Voor de ambachtslieden was deze vrede een verraad van de edellieden. Ook de steden waren misnoegd, maar legden zich voorlopig bij de situatie neer. In Gent en Ieper (maar niet in Brugge) kreeg de adel weer haar oude gezag terug. Bovendien moest de Graaf van Vlaanderen Rijsel, Dowaai en B\u00e9thune afstaan (dit nadat Artesi\u00eb reeds voordien verloren was).\u00a0<\/span><\/p>\n

In die omstandigheden zegde de Graaf de vrede van Athis op, wat tot een coalitie van Frankrijk en de Vlaamse ambachten leidde. De Franse veldtocht mislukte echter. De vrede tussen het Graafschap Vlaanderen en het Koninkrijk Frankrijk in 1319 deed de vijandelijkheden stoppen. Nooit zou het Graafschap nadien nog deel van Frankrijk uitmaken. De weg lag nu open voor de Bourgondi\u00ebrs die 50 jaar later het Graafschap Vlaanderen in handen kregen. In 1430 zouden zij het eerste Belgi\u00eb stichten.<\/span><\/p>\n

\"Le<\/a>
Le patriotisme et le monarchisme du mouvement “flamand” – het patriottisme en monarchisme van de “Vlaamse” Beweging<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n

Omdat het jonge Koninkrijk Belgi\u00eb (sinds 1830) het historische Vlaanderen en Brabant als zijn kerngebied aanzag (daar hadden de Bourgondi\u00ebrs immers eerst voet aan wal gekregen), werd met name de Guldensporenslag een object van nationaal enthousiasme. In die nationalistische context schreef de Nederlandstalige Belgische schrijver Hendrik Conscience het werk De Leeuw van Vlaanderen<\/em> in 1838. Aanvankelijk kon men de belangstelling voor de Guldensporenslag nog bekijken als een anti-Franse reactie van Belgi\u00eb, maar naar het einde van de 19de eeuw toe kreeg de slag een zuiver nationale betekenis. <\/span>Zo bijvoorbeeld hield Koning <\/span>Leopold II in 1887 een redevoering bij het pas onthulde standbeeld van De Coninck en Breydel in Brugge.<\/span><\/span><\/p>\n

De Guldensporenslag moet dus gezien worden binnen een continu\u00fcm van feodale, middeleeuwse spanningen. Het was alleen een belangrijke slag voor het latere Belgi\u00eb in die zin dat hij bijdroeg tot het vastleggen van de huidige zuid-westgrens van ons land. <\/span><\/b><\/span>In tegenstelling tot de \u2018Vlaamse\u2019 Beweging van v\u00f3\u00f3r 1914, die bestond uit Belgisch<\/span>e patriotten die op 11 juli hun driekleur buiten hingen, misbruikt de huidige \u201cVlaamse\u201d Beweging (sinds de anti-Belgische wending die ze aannam sedert de Eerste Wereldoorlog) de Guldensporenslag als een anti-Belgisch symbool: een teken van \u201cVlaamse\u201d zelfstandigheid tegen alles wat Franstalig en Belgisch is. <\/span><\/b>Vooral dat laatste is geheel absurd gelet op het feit dat de Namenaars meevochten met de Vlamingen, de Brabanders met de Fransen en dat een groot deel van het Graafschap Vlaanderen – dat i.t.t. Brabant op zich al erg verfranst was (zie onze tekst<\/a>) – homogeen Franstalig was. Voor de B.U.B. is 11 juli dan ook het “feest” van de anti-Belgische particratie en haar schandalige taalapartheidsregime, dat door de zesde staatshervorming alleen maar versterkt wordt.
\n<\/span><\/b><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Le 11 juillet, la f\u00eate de la soi-disant communaut\u00e9 \u201cflamande\u201d, les flamingants comm\u00e9morent la Bataille des Eperons d\u2019Or. Cette bataille se d\u00e9roulait il y a plus de 700 ans. Chaque fois, on insiste sur le fait que la soi-disant \u201cFlandre\u201d aurait battu la grande France et que cette bataille aurait une importance pour tout le nord de la Belgique en opposition avec le sud de notre pays. Pourtant, rien n\u2019est moins vrai. <\/p>\n

Op 11 juli, feest van de zogenaamde \u201cVlaamse\u201d gemeenschap, herdenken de flaminganten de Guldensporenslag. Die veldslag speelde zich meer dan 700 jaar geleden af. Steeds weer wordt erop gehamerd dat het zogenaamde \u201cVlaanderen\u201d het grote Frankrijk versloeg en dat deze slag tot op vandaag relevant zou zijn voor het hele Nederlandstalige noorden van Belgi\u00eb i.t.t. het Franstalige zuiden van Belgi\u00eb. Niets is echter minder waar.<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"jetpack_post_was_ever_published":false,"_jetpack_newsletter_access":"","_jetpack_newsletter_tier_id":0,"jetpack_publicize_message":"","jetpack_is_tweetstorm":false,"jetpack_publicize_feature_enabled":true,"jetpack_social_post_already_shared":false,"jetpack_social_options":{"image_generator_settings":{"template":"highway","enabled":false}}},"categories":[7,1],"tags":[],"jetpack_publicize_connections":[],"jetpack_featured_media_url":"","jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_shortlink":"https:\/\/wp.me\/p12tMU-1U2","jetpack_likes_enabled":false,"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/beta.unionbelge.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/7318"}],"collection":[{"href":"https:\/\/beta.unionbelge.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/beta.unionbelge.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/beta.unionbelge.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/beta.unionbelge.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=7318"}],"version-history":[{"count":11,"href":"https:\/\/beta.unionbelge.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/7318\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":11777,"href":"https:\/\/beta.unionbelge.be\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/7318\/revisions\/11777"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/beta.unionbelge.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=7318"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/beta.unionbelge.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=7318"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/beta.unionbelge.be\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=7318"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}